Volledig scherm
Antwerp Quidditch doet over twee maanden mee aan het Europees kampioenschap zwerkbal © Boaz Timmermans

Zwerkbal spelen steeds populairder: 'Het vangen van de snaai is gevaarlijk'

Antwerp Quidditch is een van de twaalf Belgische teams die zwerkbal uitoefenen: de sport uit de populaire Harry Potterboeken.

Met mijn toverstok en bezem in de aanslag waan ik me op het grasveld naast de Cornelissenlaan in Deurne. Terwijl ik een bludger ontwijk en snaai vang, stap ik op de aanvoerder van het Antwerp Quidditch team af. Tot zo ver mijn fantasie. De werkelijkheid is een stuk minder magisch. Harry Potterfans die geen fanatieke sporters zijn opgelet: zwerkbal is niet voor watjes.

,,Het is een mix van basketbal, rugby, handbal en trefbal. Je moet dus fysiek in orde zijn, maar ook goed kunnen nadenken. We hebben al diehardHarry Potterfans gehad die meetrainden, maar meestal haken zij af omdat de sport te zwaar is”, zegt speler Seppe De Wit (19). ,,Eigenlijk is niemand van ons Harry Potterfan.” 

Deze uitspraak maakt de sport nóg fascinerender. Want waarom zou je met een pvc-buis tussen je benen lopen als je géén Harry Potterfan bent?

Bezem

Quote

In Amerika lopen ze echt met bezems rond, té ‘Harry Potter’, vonden wij.

Seppe de Wit (19)

,,Ik doe het echt voor de sport. Iedere sport heeft een handicap, bij zwerkbal is dat een ‘bezem’. Het is een nadeel dat het er stom uitziet, maar daarom houden wij het zo strak mogelijk. In Amerika lopen ze echt met bezems rond, té ‘Harry Potter’, vonden wij.’’ 

Toch begon het Antwerp Quidditch team ooit als grap, vertelt oprichter Louis Lermytte: ,,Een paar vrienden en ik zagen video’s uit Amerika en vonden het er grappig uitzien. We zijn er voor de grap mee begonnen, maar we hebben inmiddels 40 leden en blijven groeien.” 

Volledig scherm
Antwerp Quidditch club oefent in het park Rivierenhof. © Boaz Timmermans

Zwerkbal wordt in 25 verschillende landen gespeeld. Over de hele wereld zijn er zo’n 500 teams. Lermytte: ,,Omdat de sport nieuw is, is nog niet alles ontdekt. Dat maakt het interessant. Bovendien reizen we veel, omdat we internationaal spelen." 

De club traint drie keer per week en werkt op dit moment toe naar het Europees kampioenschap in november. ,,Ons A-team werd dit jaar kampioen, dat willen we herhalen. En hopelijk kan ons B-team nu ook meedoen.” Maar dan moet er eerst goed getraind worden, want tijdens het punten scoren en tackelen van tegenstanders mag die ‘bezem’ in geen geval op de grond vallen. 

En dat is nog niet zo makkelijk. ,,Je mag hem met één hand vasthouden, maar als je heel goed bent, kan je het zonder. Ik ren inmiddels net zo hard zonder als met buis”, vertelt De Wit. En ja, daar wordt vaak om gelachen. ,,Maar inmiddels is de sport gekend en krijgen we veel positieve reacties."

Waar wij vooral nieuwsgierig naar zijn, is die gouden snaai. In de film een gouden bal met vleugels die de zoeker moet vangen. In de echte wereld is het een tennisbal in een sok die achteraan de broek van
 de snaailoper hangt. We krijgen hem helaas niet te zien. De Wit: ,,Het vangen van de snaai is gevaarlijk, omdat je er echt naar moet duiken. Tijdens een wedstrijd zit je vol adrenaline en lukt dat wel, maar tijdens een training zetten we de snaai eigenlijk nooit in.”

Met mijn bezemsteel tussen de benen druip ik af. Eerst maar eens een paar rondjes gaan joggen...