De Van Wuijckhuiseweg bij Mauritsfort is  de laatste levensgevaarlijke horde die padden en kikkers moeten nemen op weg naar de kreek waar ze zich voortplanten.
Volledig scherm
De Van Wuijckhuiseweg bij Mauritsfort is de laatste levensgevaarlijke horde die padden en kikkers moeten nemen op weg naar de kreek waar ze zich voortplanten. © Guido van der Heijden

Vroeg of niet, bij warm en vochtig weer gaan de padden in Philippine op pad


MAURITSFORT - Willie Ekkenbus uit Philippine keek zondag op van de vangst. Niet minder dan 112 padden en kikkers in de emmers. De padden hebben het nu al op de heupen? Is de natuur van slag?

Ekkenbus probeert al zo’n dertien jaar zoveel mogelijk padden te redden. Ieder jaar weer wagen padden en kikkers de oversteek over de Van Wuijkhuiseweg naar de kreek ten zuiden van Mauritsfort tussen Hoek en Philippine. Terug naar hun geboortegrond om voor nakomelingen te zorgen. De natuurlijke drift is sterk en ieder jaar weer leggen honderden amoureuze amfibieën het loodje.

Emmers

Langs de weg is op de plek waar de padden en kikkers de oversteek wagen een hek gezet met daarachter emmers. Kikkers en padden die het hek over willen steken, komen in de emmers terecht. In het paddentrekseizoen gaat Ekkebus geregeld langs de emmers en laat de beesten aan de andere kant weer vrij.

Het warme weer bracht afgelopen weekend veel padden en kikkers het hoofd op hol.
Volledig scherm
Het warme weer bracht afgelopen weekend veel padden en kikkers het hoofd op hol. © Willie Ekkebus

Niet uniek

De vangst van afgelopen zondag was enorm. ,,112, voor het merendeel padden. Dat zie ik niet vaak. Normaal gesproken zijn het er tussen de drie en tien.” Ekkenbus wijt het aan het uitzonderlijk warme weer, afgelopen weekend. Opvallend, maar zeker niet uniek. ,,Normaal gesproken komt het zo rond eind februari op gang. Soms later en soms vroeger, eind januari zelfs een keer. De natuur is grillig. Padden gaan op pad wanneer het vochtig is en als het warmer is dan een graad of zes. Maandag ben ik nog gaan kijken, toen zaten er maar een stuk of drie in de emmers. Het is ook alweer wat kouder.”

Ze houdt het allemaal nauwgezet bij. ,,We doen wat we kunnen. We redden er per jaar gemiddeld zo'n tweeduizend. Maar ja, er worden er zeker zoveel doodgereden.”