Volledig scherm
Draaibrug is een bijzonder dorp en moet dat ook blijven vinden Theo Buijsse (links) en Chris de Meyer (rechts) van dorpsraad de Draaibruggeraat. © Boaz Timmermans

Drie verloederde rijksmonumenten, drugsoverlast en gammele weegbrug: Draaibrug trekt aan de bel

DRAAIBRUG - Zeventig huizen en drie rijksmonumenten. Draaibrug is een bijzonder dorp en moet dat ook blijven. Dorpsraad de Draaibruggeraat laat zien waarom.

Draaibrug, een dorpje dat tussen Aardenburg, Sluis en Oostburg in ligt, telt zo’n zeventig huizen. Theo Buijsse en Chris de Meyer wonen er allebei al jaren en vertellen honderduit. Over vroeger en nu. Voorzieningen zijn er niet meer, sinds de sportvereniging en het café een jaar of tien geleden ter ziele gingen. Een bushalte is er nog wel. Het aantal voorzieningen maakt voor de meeste inwoners niet uit, ze zijn verknocht aan hun dorp. Ruim de helft van hen woont er al jaren. Het zijn echtparen, gepensioneerden of gezinnen met kinderen en ze kennen elkaar. Niet dat ze de deur bij elkaar plat lopen, maar ze steken een hand naar elkaar op of maken een praatje op straat. Dat ze balen van de drugsoverlast, de slechte staat van de oude weegbrug en de verloedering van drie rijksmonumenten.

Theo en Chris van de dorpsraad, de Draaibruggeraat, trekken namens hen aan de bel. Ze hopen dat hun noodkreet gehoor vindt bij het Sluise gemeentebestuur en dat eigenaren van de monumenten worden aangesproken op achterstallig onderhoud. Want de staat van de drie monumenten wordt er niet bepaald beter op.

Zo staat er achter de bushalte een rijtje tramhuisjes die eind 1800 gebouwd zijn voor personeel van Stoomtram-Maatschappij Breskens-Maldeghem, ernaast staat een bijbehorend wachtlokaal met dienstwoningen en erachter een voormalige tramremise. Bijzonder en mooi, ware het niet dat de staat van de gebouwen achteruit holt. ,,Buspassagiers stapten vroeger uit voor een foto van de tramhuisjes'', blikt Theo terug. Wie nu voor de huisjes staat, ziet een paar goed onderhouden woningen en daarnaast een ratjetoe van stijlen. Kunststof kozijnen, andere luiken, een vernieuwde dakgoot die uit de toon valt en een compleet verpauperd huis dat al zeker twaalf jaar leeg staat. Een aantal woningen wordt door één eigenaar verhuurd en de bewoners volgen elkaar in rap tempo op.

Het wachtlokaal met dienstwoningen ziet er verwaarloosd uit en een droef afdakje aan de zijkant is monumentaal. Een stuk schutting is er oneerbiedig tussen gepropt. Theo schudt mismoedig zijn hoofd en loopt verder naar de tramremise, die al zo’n tien jaar leeg staat. Eigenlijk ook een prachtig gebouw, maar nu een ruïne die het mede mogelijk maakt dat er ongezien drugs kan worden gedeald. ,,'s Nachts is het hier aardedonker, het geeft mensen een onveilig gevoel'', zegt Chris. Onlangs werd er een drugsdealer aangehouden en keerde de rust terug. Even geen stroom van auto's meer door het dorp of nachtelijk gejoel. De vraag is alleen voor hoe lang. Theo: ,,Het gaat al jaren zo, het is steeds een herhaling van zetten.''

De Draaibruggeraat blijft desondanks aan de bel trekken en dat werkt. De weegbrug midden in het dorpje krijgt dit jaar nieuwe planken zodat het er netjes en veilig bij ligt, beloofde wethouder Peter Ploegaert onlangs. Het bijbehorende weegbrughuisje staat al zeker dertien jaar te koop bij een makelaar. De ruiten zijn kapot en het wordt overwoekerd door klimop. Chris geeft een voorzet: ,,Er zouden laadpalen voor elektrische fietsen kunnen komen.''

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement