Volledig scherm
Dr. Huub Dalmeijer vindt dat de computer tussen hem en patiënten in staat. © Peter Nicolai

Ik ben opgeleid voor de patiënten, niet voor de computer

TERNEUZEN - In zijn achterhoofd weet Huub Dalmeijer wel dat hij goed lag bij zijn patiënten. Maar er echt bij stilgestaan? Nee, dat heeft de KNO-arts nou ook weer niet. Nu hij na 22 jaar ziekenhuis ZorgSaam verlaat en van zijn pensioen gaat genieten, is hij een beetje beduusd van de lovende recensies op internet. ,,Ik doe mijn best en werk naar behoren om een patiënt te helpen'', reageert hij luchtjes. ,,Dat is waarvoor ik ben.''

De meeste mensen die op Zorgkaart.nl iets over Dalmeijer (60) hebben geschreven, uiten niets dan lof. 'Luistert goed, geeft goede uitleg, is kundig en staat open voor vragen’. Gemiddeld rapportcijfer: een 8,2. ,,Dat is mooi'', reageert de specialist in zijn spreekkamer. ,,Het is dat je het noemt, maar ik kijk nooit naar Zorgkaart.''

Het antwoord typeert hem. Hij is er nog één van de oude stempel. ,,Ik ben opgeleid voor de patiënten, niet voor de computer. Om je in te kunnen leven is een goed gesprek noodzakelijk. Dat is nog niet zo makkelijk. Want voor nieuwe patiënten heb ik tien minuten, anders niet meer dan vijf.''

Oude tijden

Was het vroeger dan beter? ,,Nee hoor'', relativeert hij. ,,We waren toen met minder specialisten, we zagen veel meer patiënten (bijvoorbeeld voor buisjescontrole) en een EHBO was er niet. Dus je kon voor elke scheet je bed uit; soms wel twee, drie keer per nacht. En dan moest je ’s ochtends om acht uur weer fris zijn om te opereren.''

Veranderd is het wel. ,,De druk op artsen is toegenomen, onder meer door de computer. Natuurlijk is het fantastisch dat je op alle poli's alle foto’s kunt bekijken.''

Computers

Maar in de spreekkamer is het beeldscherm letterlijk tussen hem en de patiënt komen te staan. ,,Artsen moeten zelf het elektronisch patiënten dossier invullen. Vroeger deed de secretaresse dat. Nu moet ik de hele tijd typen en zit ik met de rug naar de patiënt. Daar hou ik niet van.''

Jongere artsen zien dat anders, weet hij. ,,Zij zijn er helemaal in thuis. Ik ben opgeleid om communicatief met de patiënt bezig te zijn, goed onderzoek te doen en daarmee je eigen brein te laten werken. De rest is bijzaak.''

ZorgSaam

Na 22 jaar ZorgSaam, heeft hij de deur van het ziekenhuis achter zich dicht getrokken. Bart van Engelen volgt hem op. Gaat de verveling toeslaan? ,,Ik krijg tijd voor al die dingen waar ik niet aan toe kwam: tuinieren, gitaar spelen, reizen met mijn vrouw, technische klusjes en vrijwilligerswerk. Nee, vervelen zal ik me niet.''

Lees het hele interview in de PZC van maandag