De Tolk van Java
Het Nationale Theater
Volledig scherm
PREMIUM
De Tolk van Java Het Nationale Theater © Annemieke van der Togt

Duister verleden onthuld in ‘De tolk van Java’

Verhalen over of uit de tijd van Nederlands-Indië, zelfs de kritische, roepen al snel een soort weemoed op. Tempo doeloe. Maar de ‘gordel van smaragd’ was helaas niet zonder duistere smetten. Die komen pijnlijk naar voren in De tolk van Java. De bestseller van Alfred Birney is bewerkt tot een toneelstuk en is zaterdag te zien in Middelburg.

Multatuli is wel de meest bekende aanklager van Nederlands onrecht in het Indië van toen. Maar toch is zijn stem naar huidige  maatstaven nog redelijk omfloerst. En dat blijft zo, bij Couperus, bij Daum, en ook nog altijd bij de meeste ‘post-kolonialen’ als Adriaan van Dis. Alleen in De tolk van Java, het met de Libris Literatuur Prijs 2017 bekroonde boek van Alfred Birney, hoor je een ander geluid.

  1. In een omgeving tussen natuur en akkers is het alsof alles zijn normale gangetje gaat
    PREMIUM
    COLUMN MARLEEN BLOMMAERT

    In een omgeving tussen natuur en akkers is het alsof alles zijn normale gangetje gaat

    In de vroege ochtend hang ik de klamme was op de draad. Mijn handen verkleumen langzaam. De wind bolt de witte lakens en snijdt door mijn te optimistisch gekozen voorjaarstrui. Ik ril. Een winddichte jas was meer op zijn plaats geweest. De zon is hier pas over een uurtje. Wanneer het lukt om een plekje zonder wind te vinden, is ‘ie al in staat om weldadig te warmen: echt terrasweer. Maar de terrassen zijn leeg, de stoelen gestapeld als wachters voor de deur. Dit keer niet wachtend op de zon, maar op het loslaten van de regels rond de afstand die we tot elkaar moeten bewaren. De meeste horeca-eigenaren zien de toekomst onzeker en met vrees tegemoet. Wie dit uit wil zingen, moet diepe zakken hebben. Ik prijs me gelukkig met een inkomen dat niet meteen is weggevallen.