De hennepkwekerij onder het podium van De Meiboom.
Volledig scherm
De hennepkwekerij onder het podium van De Meiboom. © Marcelle Davidse

Burgemeester van Reimerswaal wil ‘drugs-dorpshuis’ in Krabbendijke drie maanden sluiten

REIMERSWAAL - Burgemeester José van Egmond is van plan om dorpshuis De Meiboom in Krabbendijke drie maanden te sluiten. De politie trof onlangs onder het podium een hennepkwekerij aan met bijna vijfhonderd planten.

De gemeente is eigenaar en verhuurder van het dorpshuis. Voordat de burgemeester besluit een drugspand drie maanden te sluiten, heeft ze een aantal onderzoeken laten uitvoeren. Op basis daarvan wil ze het dorpshuis tijdelijk sluiten. Belanghebbenden kunnen vanaf vandaag reageren en hebben daar een week de tijd voor’. De burgemeester neemt die reacties in haar overweging mee. Volgende week besluit ze definitief of De Meiboom drie maanden dicht moet.

Drugshandel

De voorgenomen sluiting is bedoeld om de betrokkenheid van deze locatie bij de georganiseerde drugshandel te doorbreken en eventuele overlast voor de omwonenden weg te nemen. Criminele organisaties maken enorme winsten met de illegale teelt van hennep. Vaak wordt dat illegaal verkregen vermogen geïnvesteerd in legale branches, zoals vastgoed en horeca. Die vermenging van boven- en onderwereld (ondermijning) is uiterst zorgelijk, stelt de gemeente.

Politie, Openbaar Ministerie, gemeente en de Belastingdienst werken steeds meer samen om drugscriminaliteit tegen te gaan. De gemeente wil met de sluiting ook een signaal afgeven dat in het pand geen activiteiten meer kunnen plaatsvinden die een gevaar zijn voor de openbare orde. De wetenschap dat een pand deel uitmaakt (of heeft gemaakt) van het criminele circuit kan door omwonenden, gebruikers en bezoekers van het pand als zeer bedreigend worden ervaren, aldus de gemeente.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Woonde ik maar in Zeeland, schreef ze terug
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Woonde ik maar in Zeeland, schreef ze terug

    In de week dat de ene buurman bedacht dat dit een goed moment was om zijn huis te gaan verbouwen, de andere buurman besloot zijn racemotor af te stoffen, onze kinderen de omschakeling naar zomertijd aangrepen als excuus om ‘s avonds pas te gaan slapen als de laatste ster aan de hemel was verschenen, de zoon zichzelf bekroonde tot getalenteerd moppentapper, de peuter prompt in een poepscheetfase belandde, staartdelingen mijn hoofd op hol brachten, en ik ook al geen beste thuiskapster bleek, we onze vakantie moesten annuleren zonder garantie er ooit een rooie cent van terug te zien, onze knusse stadstuin op het noorden bleek te liggen, de vaatwasser het loodje legde, de katten letterlijk de gordijnen in vlogen en ikzelf ook geen kind meer kon zien, viel het niet mee lichtpuntjes te vinden in deze hele lockdownellende.
  2. Lia en Arina waaien uit in Rilland: ‘Wielrenners uit België zijn er normaal wel vaak, maar nu niet’
    PREMIUM
    Op pad

    Lia en Arina waaien uit in Rilland: ‘Wielren­ners uit België zijn er normaal wel vaak, maar nu niet’

    RILLAND - Samen zitten ze even uit te rusten op een bankje op de zeedijk aan de Westerschelde bij Rilland, moeder Lia van Hemert en haar dochter Arina. Gezicht in de zon, de blik richting het water. Op de voorgrond komt zo nu en dan een schip voorbij, op de achtergrond kijkt België Nederland aan. De twee vrouwen uit Papendrecht zagen het al zo vaak, maar nu is het door het coronavirus toch net even anders.