1. Zeeuwse roman Roots scoort over de grens
    zeeland-geboekt

    Zeeuwse roman Roots scoort over de grens

    De begin dit jaar verschenen roman 'Roots’ van Frans Pieters (1948) uit Heinkenszand trekt internationaal de aandacht. Het verhaal over twee dramatisch uit elkaar getrokken geliefden in de omgeving van Aardenburg, zo'n zestig jaar geleden, speelt zich af in Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en Canada. Boerenzoon David Quaak wordt verbannen naar Ontario in Canada. Zijn grote liefde Bernadette Dhondt moet verhuizen naar familie in het Vlaamse Meersel-Dreef.
  2. Dagboek

    Dagboek

    Toen ik bijna twaalf jaar was, begon ik met een dagboek. Ik had een groen schrift en een pen en inkt en er was heel veel om over te schrijven. Er was een storm en een overstroming die grote stukken land onder water zette. Mensen en dieren verdronken en er was veel schade. Er vlogen helikopters over en tweestaartige vliegtuigen die rood-witte vlotjes en andere spullen uit strooiden. Mannen werkten hard aan de dijk, sjouwden met zandzakken en basaltblokken. Van uur tot uur schreef ik op wat er gebeurde en ik noteerde stipt de dingen die we deden. Water werd afgetapt. We aten boerenkool. Mijn broertje Harrie lag ziek in bed. Oorontsteking. Alles schreef ik op en na een paar dagen was het schrift vol. In september van hetzelfde jaar (1953) begon ik serieus aan een dagboek en ook toen noteerde ik van dag tot dag wat we aten en wat er gebeurde: een schoen ging kapot, 0-2 bij het voetballen, zes insectenbeten. Ik dacht toen niet na over het waarom van het bijhouden van een dagboek.
  1. Even niet trouwen
    zeeland-geboekt

    Even niet trouwen

    Laatst was er groot nieuws op de televisie: twee jonge mensen gingen niet trouwen. Nu kun je zeggen: dat komt wel vaker voor dat mensen niet trouwen, maar het ging om de reden die werd aangevoerd: het coronavirus en het besmettingsgevaar. Nu heb je om te kunnen trouwen niet heel veel mensen nodig: twee die willen trouwen, twee getuigen en 1 ambtenaar. Het gaat om een belofte, een papier met daarop vijf handtekeningen. Kosten 300 tot 1000 euro. Volgens mij kun je zelfs trouwen via internet.
  2. Zeeuwse zeepost van VOC-personeel in Bengalen
    zeeland-geboekt

    Zeeuwse zeepost van VOC-personeel in Bengalen

    In het nationaal archief van Groot-Brittannië ligt een schat aan Nederlandse brieven. Het gaat om tienduizenden per schip verzonden liefdesbrieven, geboorte-, trouw- en overlijdensberichten, zakelijke correspondentie en soms ook pakketjes met zaden, breipatronen en wat al niet meer. Verzonden tussen 1600 en 1800, de eeuwen dat de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden een belangrijke speler was op het wereldtoneel en zowel in de Oost als de West handelsposten en koloniale bezittingen had. Tijdens de talrijke zeeoorlogen werden vijandelijke schepen als 'prijs’ opgebracht. In Engeland werd de aan boord van de veroverde schepen aangetroffen correspondentie bewaard. Tot op de dag van vandaag.
  1. H
    zeeland-geboekt

    H

    De letter H is voor veel mensen in de wereld een probleem. Hier en daar behoor je hem wel te schrijven, maar niet uit te spreken en vooral als men hem moet uitspreken, komt men nogal eens voor moeilijkheden te staan. Soms laat men de letter maar helemaal weg, zoals in Frankrijk, of men komt een enkele maal met een aangeblazen H. Op andere plaatsen, zoals in Vlaanderen en Zeeland, vervangt men hem wel door de letter G. De verwarring is groot, want het is dan niet verbazingwekkend, dat men wel eens verbouwereerd raakt en dan wordt de G een H. Waar de letter weer wel wordt uitgesproken, klinkt hij eigenlijk nergens naar: er komt wat geruis uit de stemspleet.
  2. Een klap op de schouder, een seksistische grap en hij kon weer in zijn Volvo klimmen
    PREMIUM
    column jan van damme

    Een klap op de schouder, een seksisti­sche grap en hij kon weer in zijn Volvo klimmen

    Het was in de tijd dat ik wel eens meereed in een van onze vrachtwagens. Hoog in de Volvo F89, met een grommende dieselmotor onder mijn voeten, ik droom er nog wel eens van. Na een klein half uurtje stonden we bij de grensovergang van Sluis. Geüniformeerde douaniers wilden formulieren zien, veel papier waarop ze stempels konden knallen. Transito, hoefijzerverkeer, ik leerde er allerlei nieuwe termen.
  1. Schouws loflied op een sterke vrouw
    PREMIUM

    Schouws loflied op een sterke vrouw

    Schouwen-Duiveland heeft een primeur. Paula Schot (27) uit Zierikzee is de eerste vrouwelijke wethouder van de SGP. Volgens Floris van der Paauw, fractievoorzitter van de SGP ter plekke is “het merendeel van de reacties overwegend positief”. Binnen de SGP is het best een item, een vrouw in een bestuursfunctie. Lilian Janse, die als eerste SGP vrouw een plek in een gemeenteraad kreeg, kan daarover meepraten. De positie van vrouwen komt ook in richtinggevende religieuze boeken ter sprake.
  2. De Hedwigepolder bepaalde zijn leven: ‘Hoe heeft het toch zo kunnen ontsporen?’
    PREMIUM

    De Hedwigepol­der bepaalde zijn leven: ‘Hoe heeft het toch zo kunnen ontsporen?’

    EMMADORP - Schud hem ‘s nachts wakker en schreeuw ‘Hedwigepolder...’ ,,Dan roep ik: postzegel. Ver weg”, weet Dik Kruis bijna zeker. Toch beheerst het stukje land een groot deel van zijn carrière. Misschien zelfs wel zijn leven. Want hij zat bij zowat alle belangrijke gesprekken over de polder, ook die met het kabinet. ,,Ik kan wel een prullenbak vullen met genegeerde adviezen hoor.” Meer dan dertig lessen trekt hij uit het pijnlijke dossier, die hij bundelde in een bijzonder boekje.
  3. Een warme zomer
    zeeland-geboekt

    Een warme zomer

    In de jaren zestig van de vorige eeuw reisde ik naar het boerenland van Frankrijk en ik kwam terecht bij een familie in de buurt van Niort (Deux- Sèvres). Het was volop zomer en er was veel werk te doen. Ik wilde wel meehelpen. We stonden om half vijf op, dronken een bak koffie waar we stokbrood in brokkelden en daarna gingen we bijvoorbeeld pakken stro van het veld halen. Het stro moest met behulp van een hooivork op een kar. In het begin ging dat nog wel, maar de pakken leken steeds zwaarder te worden en het werd steeds warmer. Om negen uur was het al snikheet. Gelukkig was er dan pauze en was het tijd voor vermicellisoep. We zaten dan op een pak stro en rustten even uit.