1. Paul werd Marlies. ‘Ik hou nog steeds van voetbal, van motoren en van Marian’
    PREMIUM
    video

    Paul werd Marlies. ‘Ik hou nog steeds van voetbal, van motoren en van Marian’

    Het is precies tien jaar geleden dat Paul tegen zijn echtgenote Marian zei: ,,Zo kan ik niet verder. Ik wil als vrouw leven.” Nu is hij een zij en heet Marlies. Deze maand kwam een boek uit over de moeilijke jaren die achter hen liggen. Marian krijgt daarin nadrukkelijk de ruimte. Marian: ,,Meestal staat de transgender centraal. Marlies vond het belangrijk dat mijn stem gehoord werd, als partner van.”
  1. Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren

    Het was en is mijn vaste loopje. ’s Avonds om een uur of 10, 11 even snel naar buiten omdat huisgenoot Dibbe zo nodig nog eens moet. Zonder er erg in te hebben stapte ik elke keer in een kooi van omgevingsgeluiden. Vliegtuigen hoog boven mijn hoofd brommend op weg naar zonniger oorden, in de verte op de rondweg opschakelende vrachtwagens met containers uit de haven van Rotterdam, op mijn Noordweg late feestgangers en familiebezoekers.
  2. Reynaert vol vaart en vernuft
    PREMIUM
    Zeeuwse schrijvers

    Reynaert vol vaart en vernuft

    Wat doe je eigenlijk als vertaler? Door de discussie over wie al dan niet geschikt is om de teksten van de Amerikaanse Amanda Gorman te vertalen, is het een beladen onderwerp geworden. Vertalen is namens een ander spreken, zo vaardig en zo betrouwbaar mogelijk, maar tegelijk niet vóór die ander gaan staan, je moet zo onzichtbaar en zo onopvallend mogelijk blijven. Vertaler en vertaalde hoeven niet aan elkaar gelijk te zijn, net zo min als laten we zeggen advocaat en verdachte samenvallen. Ik vertaalde onder meer werk van Plato, de Evangelisten, Hitler. Steeds zo goed als ik kan, maar ik voel me allerminst aan hen verwant.
  1. Iets verder op de Oosterscheldekering was het weer raak
    PREMIUM
    column jan van damme

    Iets verder op de Ooster­schel­de­ke­ring was het weer raak

    Afgelopen zondagochtend, een uur of elf. We reden vanuit Middelburg richting Schiedam. Over de Dammenroute. Op de Veerse Gatdam dacht ik nog: een getemd water, dat Veerse Meer, dus niet zo gek dat er richting Veere geen golfje te bekennen is. Het silhouet van het stadje met de ranke stadhuistoren en de plompe Grote Kerk kwam er des te beter door uit. Benader Veere vanaf het water - de vergeten burgemeester Den Beer Poortugael wist waarover hij het had.