Volledig scherm
Jan Willemsen © Oreel Ruben

Welbeschouwd is het leven één grote teleurstelling

blogWe kennen Jan Willemsen uit Koudekerke als schrijver van romans over de binnen- en kustvaart. Tot nu toe verschenen er twee: de debuutroman ‘400 ton deadweight’ (2015) en het vorig jaar gepubliceerde boek ‘Kapitein Rabenhaupt’. Nu begeeft hij zich met de novelle ‘Welbeschouwd is het leven één grote teleurstelling’ op een nieuw, niet maritiem terrein.

Willemsen (1959) volgde de Hogere Zeevaartschool in Vlissingen. Voor sleepvaartbedrijf Wijsmuller maakte hij één reis op de zeesleper Noord-Holland. In de jaren daarna heeft hij nog op veerboten van de Provinciale Stoomboot Diensten gevaren. Inmiddels is hij al meer dan twintig jaar zelfstandig werkend als vrachtwagenchauffeur.

Nu dus een novelle. Willemsen stopte het boekje begin november in mijn handen, tijdens de uitreiking van de Zeeuwse Boekenprijs 2017. Ik ben er pas in de kerstvakantie aan toegekomen. Het leest vlotjes weg. De inhoud in het kort, zoals Willemsen die zelf verwoordt op de achterkant van zijn boek: ,,Tomas Muller werkt al jaren op de financiële administratie van een groot streekziekenhuis. Zijn nieuwe manager wil een frisse wind laten waaien over de afdeling en besluit dat zijn medewerkers een snuffelstage op een andere afdeling moeten gaan volgen. Tomas krijgt een plek in de keuken, waar hij verliefd wordt op een jonge vrouw. Het maakt gevoelens bij hem los, waarvan hij niet wist dat hij ze nog had.” Voorin in het boek staat: ‘For all the brokenhearted: Hang on!’

In het geheel zit behoorlijk wat meer drama verwerkt dan je uit de korte inhoud kunt opmaken. Tomas is alleenstaand en werkt al twintig jaar op de financiële administratie, heeft zijn vaste tafeltje in de kantine en denkt zonder nieuwigheden zijn pensioen te halen. Hij is een robot. De snuffelstage brengt hem in contact met Bianca Verplancke. Hij valt voor haar, en niet zo maar een beetje.

In het geheel zit een ‘me-too’ verhaaltje verwerkt. Bianca verlaat de instellingskeuken, omdat ze is lastig gevallen door een man, die na een disciplinaire maatregel toch nog haar manager wordt. Als Tomas het verhaal hoort worden zijn gevoelens voor Bianca nog sterker.

Tomas weet zich met zijn verliefdheid geen raad. Bianca voor en Bianca na. Hij zoekt uit waar ze woont, stopt een briefkaart in haar bus, kan aan niemand anders meer denken. Dat loopt fout, uiteraard. Bianca is meer bij de tijd dan de te lang vereenzaamde Tomas.

Zoals gezegd, het verhaal leest vlot weg. Wel wat verkeerde verwijswoorden hier en daar, en af en toe een houterige zin. Pagina 83: ,,Zijn visstoeltje lag wel in de kofferbak. Die pakte hij en nam er op plaats.” Maar je gaat wel meeleven met Tomas.

Dat alles neemt niet weg dat ik de maritieme verhalen met meer plezier las. Ik mag graag een diesel ruiken en horen draaien.

Jan Willemsen: Welbeschouwd is het leven één grote teleurstelling – Uitgeverij Boekenbent, 90 pagina’s, 12,50 euro.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Duitse groeten
uit Lewedorp
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Duitse groeten uit Lewedorp

    Achterin het boek staat een kaart van Nederland waarop Lewedorp tot belangrijkste plaats van het land is uitgeroepen. Toch zullen ze zelfs in Lewedorp gemengde gevoelens hebben over de Feldpostbriefe 1943-1945 van Soldat Werner Beermann, al zegt hij over het dorp, over heel Zeeland niets dan goeds. Bericht van de vijand, het verhaal van de andere kant. Ik ben van lang na de oorlog, maar ook ik voel onbehagen. En wanneer Beermann vertelt dat zijn bataljon drie doden en twee gewonden te betreuren heeft, omdat ze nabij Lewedorp per auto hun eigen mijnenveld in zijn gereden, deert me dat allerminst, integendeel.
  1. Langs een vloedlijn van messen
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Langs een vloedlijn van messen

    Piet Gerbrandy, de dichter uit het verre oosten, gaat in zijn pas verschenen bundel 'Vloedlijnen' (21,99 euro, Atlas Contact) naar het uiterste westen. Hij schreef al eens over Zeeland, in de bundel 'Scheiden wij', in 2007 uitgebracht in de Slibreeks. Ongekend brede regels bood hij en een bekend Bijbels begin: ‘Scheiden wij water van land en duister van licht’. Onmiskenbare plaatsnamen en onweerlegbare herkenningspunten ontbraken en ontbreken, ze passen niet bij Gerbrandy, een dichter die zijn lezer graag op afstand houdt. Waarin hij niet altijd slaagt, en juist op zulke momenten wanneer het onbegaanbare pad éven wordt bijgelicht, boeit hij als weinig anderen. Je blijkt dan bijvoorbeeld te lopen ‘langs een vloedlijn op messen/ geslepen glazen juwelen/ glad hout van wat brak in woest barnen.’

blogs