Kapelle, Tanja Huissoon in Kapelle. foto Ernesta Verburg
Volledig scherm
PREMIUM
Kapelle, Tanja Huissoon in Kapelle. foto Ernesta Verburg © Ernesta Verburg

We leven meer dan één keer

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Koekkoek met de schilderkist op vakantie
    PREMIUM
    zeeland-geboekt

    Koekkoek met de schilder­kist op vakantie

    De stroohoed of muts met een bandje onder de kin vastgemaakt, de stofmantel aan het lijf, de portefeuille en schilderkist op den rug, teekenstoel, veldezel bij elkander in eenen linnen zak.’ De schilder gaat op pad, ook voorzien van ‘tabakszak, pijp enz.’. De schilder in kwestie is B.C. Koekkoek. Koekkoek, Koekkoek, Koekkoek, het meest illustere Zeeuwse schildersgeslacht. Het begon allemaal met Johannes Hermanus Koekkoek, in 1778 geboren te Veere, opgeleid aan de Middelburgse Tekenacademie. Zijn oudste zoon Barend Cornelis Koekkoek (Middelburg 1803 – Kleef 1862) werd een nog altijd befaamde landschapschilder, maar ontpopte zich in 1841 ook als schrijver, met ‘Herinneringen en Mededeelingen van eenen Landschapschilder’. Achter die duffe titel gaat een levendig verslag schuil van een Duits reisje.
  2. De bal is honderd jaar rond in Breskens

    De bal is honderd jaar rond in Breskens

    In de afgelopen weken, toen er niet gevoetbald mocht worden, was het jubileumboek van VV Breskens een kleurige pleister op de wonde voor wie anders maar een beetje verweesd naar de buis zat te staren. Honderd jaar voetbalvereniging, tegenwoordig op Sportpark Baersande, eerder aan de Sportlaan, nog eerder aan de Oude Rijksweg. Frans Meijaard en Serge de Ruijsscher hebben het wel en wee - tien keer kampioen, twaalf keer degradatie - van hun club in het boek 'Kleurrijk Zwart-Wit’ op een vlotte en vermakelijke manier samengebracht.
  1. Liften
    PREMIUM
    zeeland-geboekt

    Liften

    Er was een tijd dat je gemakkelijk weg kon gaan door te liften. Je ging ergens langs de weg staan, je stak je duim op, desnoods in Breskens of bij Perkpolder en al gauw stopte er dan een auto en mocht je meerijden. Men bracht je dan allicht wel ergens, bij Brugge of Gent of bij een benzinepomp in een dorp, waar je weer een andere auto vond die je meenam, de wijde wereld in. Je had niet altijd een bepaald doel, je kwam wel ergens. Bij Parijs of Orleans of verder nog, ergens op het eindeloze boerenland van Frankrijk.

blogs