cover Wandelingen door Nederland
Volledig scherm
PREMIUM
cover Wandelingen door Nederland © nvt

Wandelen met pen en potlood

Het is ‘een frissche, heerlijke morgenstond,’ constateert Jacobus Craandijk tevreden. ‘Een stevige dagmarsch’ wacht hem en zijn vriend Piet Schipperus. Ze lopen in alle vroegte door de stille straten van Middelburg, op weg naar Domburg. De twee zijn de makers van ‘Wandelingen door Nederland met pen en potlood’, tussen 1875 en 1888 in vele delen verschenen, destijds zeer populair. 

  1. Hans Warren huilde een Grafkrans bij elkaar
    zeeland-geboekt

    Hans Warren huilde een Grafkrans bij elkaar

    Tot de bekendste gedichten van Hans Warren (1921–2001) hoort 174. Precies drie jaar na de begrafenis van zijn moeder bezoekt hij het kerkhof van Borssele waar zij onder een betonnen paaltje met het nummer 174 begraven ligt. Of eigenlijk lag, het paaltje is inmiddels weg. Het graf van de schrijver zelf bevindt zich op dezelfde begraafplaats. ‘Je was het liefste wat ik had’, schreef Hans Warren in 174. Hij herinnert in het gedicht ook aan ‘een grafkrans van sonnetten’ die hij na haar dood ‘bij elkaar’ had gehuild. Géén dichterlijke vrijheid, die ‘Grafkrans’ bestaat echt en is nu voor het eerst te lezen. Artistiek Bureau in Groningen maakte een bijzonder uitgevoerd bibliofiel boekje van Grafkrans, gedrukt in slechts tweehonderdvijftig exemplaren. Mario Molegraaf voorzag de gedichten van een uitgebreide toelichting.
  2. Veel Zeeuws in de wereld van T.C. Boyle
    PREMIUM

    Veel Zeeuws in de wereld van T.C. Boyle

    Nog úren nadat op woensdag Nina, ooit uit Rusland naar Nederland gekomen, is vertrokken praat ik net zo onbekommerd krom als zij: ‘Ik alles weer schoon gemaakt heb’. In World’s End (1987), een roman met kleine letters en grote gevoelens van de geweldige Amerikaanse verteller T.C. Boyle (geb. 1948), wordt ook zo’n besmet en besmettelijk taaltje gesproken. ‘What’s wrong with vader?’, zeggen de kinderen. Zelfs de Indianen spreken een woordje Nederlands, ‘Dank u’ en ‘Alstublieft’.