Volledig scherm
© Jan van Damme

Vers op Zondag 52: Jorien Brugmans

Ruim 25 Zeeuwse dichters presenteren op zondag een gedicht onder de noemer Vers op Zondag. De tot nu toe gepubliceerde gedichten zijn op dit boekenweblog te vinden in de categorie Zeeuwse Poëzie. Vandaag aflevering 52: Jorien Brugmans.

goede aarde

ik viel in goede aarde.
met duizenden kristallen
kwam ik neer op
zachte onderlaag. dit
had ik niet verwacht:
dat men mij welkom heette
en dat mij hier vandaag zo’n
warm onthaal werd toebedacht.

zó had het ook gekund:
dat op mijn vlucht van ver
een grens zou zijn waarlangs,
door strijdende fanaten,
mij strengelijk de
wacht werd aangezegd:
“uw komst is niet terecht,
gelieve onverwijld dit lusthof te verlaten.”

maar nee, ik dwarrelde
geruisloos naar benee en
wist me daar geborgen en
verkoren. wellicht is het
de witte tooi die milder maakt,
de mens laat zien in mooier waarde.
vanmorgen werd ik wederom geboren,
ik viel in goede aarde.

uit “grenzen”, de tweede bundel van Jorien Brugmans

Lees meer gedichten op: http://www.zeelandboeken.nl/

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Duitse groeten
uit Lewedorp
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Duitse groeten uit Lewedorp

    Achterin het boek staat een kaart van Nederland waarop Lewedorp tot belangrijkste plaats van het land is uitgeroepen. Toch zullen ze zelfs in Lewedorp gemengde gevoelens hebben over de Feldpostbriefe 1943-1945 van Soldat Werner Beermann, al zegt hij over het dorp, over heel Zeeland niets dan goeds. Bericht van de vijand, het verhaal van de andere kant. Ik ben van lang na de oorlog, maar ook ik voel onbehagen. En wanneer Beermann vertelt dat zijn bataljon drie doden en twee gewonden te betreuren heeft, omdat ze nabij Lewedorp per auto hun eigen mijnenveld in zijn gereden, deert me dat allerminst, integendeel.
  1. Langs een vloedlijn van messen
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Langs een vloedlijn van messen

    Piet Gerbrandy, de dichter uit het verre oosten, gaat in zijn pas verschenen bundel 'Vloedlijnen' (21,99 euro, Atlas Contact) naar het uiterste westen. Hij schreef al eens over Zeeland, in de bundel 'Scheiden wij', in 2007 uitgebracht in de Slibreeks. Ongekend brede regels bood hij en een bekend Bijbels begin: ‘Scheiden wij water van land en duister van licht’. Onmiskenbare plaatsnamen en onweerlegbare herkenningspunten ontbraken en ontbreken, ze passen niet bij Gerbrandy, een dichter die zijn lezer graag op afstand houdt. Waarin hij niet altijd slaagt, en juist op zulke momenten wanneer het onbegaanbare pad éven wordt bijgelicht, boeit hij als weinig anderen. Je blijkt dan bijvoorbeeld te lopen ‘langs een vloedlijn op messen/ geslepen glazen juwelen/ glad hout van wat brak in woest barnen.’

blogs