Wies de Bles
Volledig scherm
Wies de Bles © Ruben Oreel

Vers op Zondag 263: Wies de Bles

  1. Te vangen met een paardenbloem en een spreuk
    PREMIUM
    ZEELAND GEBOEKT

    Te vangen met een paarden­bloem en een spreuk

    Zoals zalmen terugzwemmen naar de plaats waar ze zijn verwekt, zo rijdt Marco Kunst terug naar de streek van zijn jeugd. We volgen hem op zijn route, ‘zoekend naar de juiste afslag op de ring bij Rotterdam, de lege eilandwegen op’. Ik sla een stuk over, tot slot is er Walcheren: ‘de gele, zandverstuivende duinen als een beschermende haag rond mijn eiland, bevriende kerktorens die me begroetten.’ Terug naar een ‘toevallig provinciestadje aan het einde van de wereld, plek waar de rails ophielden en je alleen nog per schip verder kon reizen’.
  2. Eet Zeeuws, eet een paptaart
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Eet Zeeuws, eet een paptaart

    Nee, de bolus gaat het niet maken. Dat las ik gisteren in deze krant. In het Zeeuwse kun je met het niet bijzonder smakelijk ogende baksel nog wel goede sier maken. Maar daarbuiten... Een exportproduct is het niet. En zal het nooit worden als ik de hedendaagse bakkers goed beluister. Zo’n gedraaide en besuikerde deegrol moet je vers eten. Dagvers. In plastic verpakt met een houdbaarheidsdatum wordt de smaakbeleving geweld aangedaan en ga je er in Amsterdam, of welke wereldstad ook, geen potten mee breken. Zelfs niet als je er een flinke laag roomboter op smeert.