Anneke Schenk
Volledig scherm
Anneke Schenk © Anneke Schenk

Vers op Zondag 229: Anneke Schenk

  1. Het is windstil, we zien de sterren, horen in de verte de laatste trein naar Goes vertrekken
    PREMIUM
    column jan van damme

    Het is windstil, we zien de sterren, horen in de verte de laatste trein naar Goes vertrekken

    Het was bij slaaptip nummer negen op de PZC-site dat ik wakker werd. ‘Vrijen, ja voor mannen, nee voor vrouwen’. Dat leek me wat al te voortvarend. Temperaturen waarbij je te loom bent om een vlieg van je lip te blazen, nodigen niet uit tot strapatsen. Een koude douche wordt ook al afgeraden. Niet bewegen en wel goed ademhalen, zei mijn vader altijd. Daar houd ik me in de huidige tropennachten aan.
  2. Koekkoek met de schilderkist op vakantie
    PREMIUM
    zeeland-geboekt

    Koekkoek met de schilder­kist op vakantie

    De stroohoed of muts met een bandje onder de kin vastgemaakt, de stofmantel aan het lijf, de portefeuille en schilderkist op den rug, teekenstoel, veldezel bij elkander in eenen linnen zak.’ De schilder gaat op pad, ook voorzien van ‘tabakszak, pijp enz.’. De schilder in kwestie is B.C. Koekkoek. Koekkoek, Koekkoek, Koekkoek, het meest illustere Zeeuwse schildersgeslacht. Het begon allemaal met Johannes Hermanus Koekkoek, in 1778 geboren te Veere, opgeleid aan de Middelburgse Tekenacademie. Zijn oudste zoon Barend Cornelis Koekkoek (Middelburg 1803 – Kleef 1862) werd een nog altijd befaamde landschapschilder, maar ontpopte zich in 1841 ook als schrijver, met ‘Herinneringen en Mededeelingen van eenen Landschapschilder’. Achter die duffe titel gaat een levendig verslag schuil van een Duits reisje.

blogs