Johanna Kruit.
Volledig scherm
Johanna Kruit. © Ruben Oreel

Vers op Zondag 212: Johanna Kruit

In de serie Vers op Zondag publiceren Zeeuwse dichters op toerbeurt een gedicht. Het is een zondagse aangelegenheid: elke zondag wordt één van hun gedichten gepresenteerd op pzc.nl/zeeland-geboekt. Vandaag: Johanna Kruit uit Biggekerke.

*****************************************

Stoomgemaal Oosterschelde (Tholen)

Een hoge schoorsteen wijst de weg die eindigt in een
dreef. Wij wisten niet dat vlak naast het gemaal een huis
nog onbewoonbaar bleef. De scheve dakgoot ruist van
regen die op stenen valt. Het veld rondom beweegt

van wind. Een lang verdwenen kind keek door de ramen uit
misschien. We zien het uitzicht : schapen tussen gras , een
verre toren. Bij een kreek een boerderij. Opzij een weel
die water vangt. Al wat voorbij is bleef. Kwamen

er bezoekers ? Waren de oevers van de Schelde en de dijk
genoeg als houvast voor een kind ? Wanneer begint
het heimwee naar een verre horizon en komt
er dan een dag dat je hier onverschillig kijkt?

Verleden schuift voorbij , ik maak me los. Wij zijn
passanten in een landschap. Ons troosten is te klein.

Johanna Kruit

Stoomgemaal Oosterschelde
Volledig scherm
Stoomgemaal Oosterschelde © Henk Barentsen
  1. Uit de Zeeuwse Almanak
    zeeland-geboekt

    Uit de Zeeuwse Almanak

    In het begin van de maand maart speelde het sterrenbeeld Vissen nog een overheersende rol. Mensen die onder dit sterrenbeeld geboren zijn vertonen doorgaans een grillig karakter. Ze zijn slap, buigzaam en week en ze zijn goedgelovig. Ze lezen daarom dit graag. Gluiperds wil ik ze niet noemen. Vissen zijn uitermate geschikte ondergeschikten. Sinds enkele weken is, zoals u wel gemerkt zal hebben echter het sterrenbeeld Ram van invloed. Rammen zijn te herkennen aan balsturig gedrag. Ze kunnen stijfkoppig zijn, haatdragend, hardnekkig , wraakzuchtig en wrokkig en ze zijn (we durven dit haast niet te schrijven) buitengemeen agressief. Ze weten precies wat een ander moet doen en wat niet, hoe je in de rij moet staan bij de bakker en welke afstand je precies moet bewaren. Ze plakken graag tape op de vloer.
  2. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs