Theo Raats. foto Lex de Meester
Volledig scherm
Theo Raats. foto Lex de Meester

Vers op Zondag 211: Theo Raats

In de serie Vers op Zondag publiceren Zeeuwse dichters op toerbeurt een gedicht. Het is een zondagse aangelegenheid: elke zondag wordt één van hun gedichten gepresenteerd op pzc.nl/zeeland-geboekt. Vandaag: Theo Raats uit Kattendijke.

*************************

De Zuidweide

waar ik met liefde en pijn met mijn kleinzoon voetbal,
met die knie.
Waar hij zomaar iets durft, uit het niets.

In een zweefduik voor het doel,
de zwaartekracht, een wereld van verwachtingen,
ligt zijn leven weergaloos verborgen.

illustratie Saar den Hollander bij gedicht De Zuidweide van Theo Raats
Volledig scherm
illustratie Saar den Hollander bij gedicht De Zuidweide van Theo Raats © Saar den Hollander
  1. Uit de Zeeuwse Almanak
    zeeland-geboekt

    Uit de Zeeuwse Almanak

    In het begin van de maand maart speelde het sterrenbeeld Vissen nog een overheersende rol. Mensen die onder dit sterrenbeeld geboren zijn vertonen doorgaans een grillig karakter. Ze zijn slap, buigzaam en week en ze zijn goedgelovig. Ze lezen daarom dit graag. Gluiperds wil ik ze niet noemen. Vissen zijn uitermate geschikte ondergeschikten. Sinds enkele weken is, zoals u wel gemerkt zal hebben echter het sterrenbeeld Ram van invloed. Rammen zijn te herkennen aan balsturig gedrag. Ze kunnen stijfkoppig zijn, haatdragend, hardnekkig , wraakzuchtig en wrokkig en ze zijn (we durven dit haast niet te schrijven) buitengemeen agressief. Ze weten precies wat een ander moet doen en wat niet, hoe je in de rij moet staan bij de bakker en welke afstand je precies moet bewaren. Ze plakken graag tape op de vloer.
  2. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs