André van der Veeke
Volledig scherm
André van der Veeke © Archief A.J. van der Veeke

Vers op Zondag 203: André van der Veeke

In de serie Vers op Zondag publiceren Zeeuwse dichters op toerbeurt een gedicht. Het is een zondagse aangelegenheid: elke zondag wordt één van hun gedichten gepresenteerd op pzc.nl/zeeland-geboekt. Vandaag André van der Veeke uit Terneuzen.

********************************

DE FIETSER, HET KRUISPUNT EN DE MERCEDES-BENZ AROCS

Bijna de gemiddelde leeftijd als man bereiken
en dan gepakt worden, geplet, vereeuwigd

Onder een witgele Mercedes-Benz AROCS betonwagen,
op een kruispunt dat je nooit meer zal oversteken

Onbekende fietser omgekomen, las ik en het woord
betonwagen startte zijn draconische achtervolging

Ik hoorde het geronk van een dreigende dag, voelde
de uithaal van de draaiende molen, het zwiepende beton

Aangereden worden – dag noch uur kennen we – maar niet,
nee nooit in godsnaam door een klauwende betonwagen

  1. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs