Salamanders.
Volledig scherm
PREMIUM
Salamanders. © Wim Hofman

Salamanders

zeeland-geboektBegin jaren vijftig had je bij het pas gebouwde station van Vlissingen tussen de bosjes een paar bomputten waar water in stond en waarvan ze vertelden dat er salamanders in zaten. Mijn vader zei, als ik salamanders wilde vangen, ik dat het beste met een mand aan een touw kon doen en dus haalde ik de groentemand en een flink touw uit ons schuurtje. Ik vond ook nog een leeg jampotje, maakte met hamer en spijker een paar gaatjes in het deksel en ging op salamanderjacht. 

  1. Niet kauwen, hadden we onderling afgesproken, dat vindt Hij vast niet lekker
    PREMIUM
    column jan van damme

    Niet kauwen, hadden we onderling afgespro­ken, dat vindt Hij vast niet lekker

    Ták. Een harde tik met het zakmes op de houten kerkbank. Onze meester keek er streng bij. Eén ták betekende dat we met z'n allen moesten opstaan. Na twee tákken mochten we in colonne naar voren naar de communiebank lopen. Schrijden zou ik nu zeggen, je werd geacht niet te huppen of te versnellen, waardig jongens, waardig. Ik had mijn witte overhemd aan met een strikje onder mijn kin. Sommige meisjes in mijn klas hadden een sluier op hun hoofd, alsof ze gingen trouwen.