Wim Hofman: Ouder worden
Volledig scherm
Wim Hofman: Ouder worden © Wim Hofman

Ouder worden (2)

zeeland-geboektOuder worden is winnen. Als kind merk je dat al. Je verliest wel op een onduidelijk moment je melktanden, maar je krijgt er grotere en stevigere tanden voor terug. Je groeit, dat merk je aan je kleren, en je schoenen gaan knellen. Je wint aan gewicht. Je leert steeds dingen bij. Fietsen bijvoorbeeld. Je leert moeilijke woorden schrijven zoals het woord proboscis of epicykel en steeds langere en lastiger sommen maken tot ver achter de komma en meervoudige wiskunde en een extra moeilijke vreemde taal, alsof je moedertaal al niet moeilijk genoeg is met zijn onpersoonlijke voornaamwoorden en transformationeel generatief achtergeraakte bijzinnen.

  1. Veel Zeeuws in de wereld van T.C. Boyle
    PREMIUM

    Veel Zeeuws in de wereld van T.C. Boyle

    Nog úren nadat op woensdag Nina, ooit uit Rusland naar Nederland gekomen, is vertrokken praat ik net zo onbekommerd krom als zij: ‘Ik alles weer schoon gemaakt heb’. In World’s End (1987), een roman met kleine letters en grote gevoelens van de geweldige Amerikaanse verteller T.C. Boyle (geb. 1948), wordt ook zo’n besmet en besmettelijk taaltje gesproken. ‘What’s wrong with vader?’, zeggen de kinderen. Zelfs de Indianen spreken een woordje Nederlands, ‘Dank u’ en ‘Alstublieft’.
  2. Rouw
    zeeland-geboekt

    Rouw

    Een tijdje terug las ik het boek van Andrew Roberts over Winston Churchill. Het is een dik boek, want de man leefde lang en deed onnoemelijk veel. Het boek eindigt zo’n beetje bij zijn sterven. Hij kreeg een tamelijk eenvoudig graf, maar de begrafenisplechtigheid was indrukwekkend. Hij kreeg een staatsbegrafenis met kanonschoten en muziek en zware slagen op de trom. Zijn kist, overdekt met de Britse vlag, was op een zwarte kanonswagen gezet en er was veel militair vertoon. Duizenden ontroerde mensen stonden langs de route. De BBC maakte er een film van en de begrafenis is nog steeds op You Tube te zien.
  3. Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren
    PREMIUM
    COLUMN JAN VAN DAMME

    Dankzij de avondklok loop ik met mijn hoofd tussen de sterren

    Het was en is mijn vaste loopje. ’s Avonds om een uur of 10, 11 even snel naar buiten omdat huisgenoot Dibbe zo nodig nog eens moet. Zonder er erg in te hebben stapte ik elke keer in een kooi van omgevingsgeluiden. Vliegtuigen hoog boven mijn hoofd brommend op weg naar zonniger oorden, in de verte op de rondweg opschakelende vrachtwagens met containers uit de haven van Rotterdam, op mijn Noordweg late feestgangers en familiebezoekers.
  1. Coronanozems herontdekken de brommer: 'Een heerlijk gevoel'
    Play

    Coronano­zems herontdek­ken de brommer: 'Een heerlijk gevoel'

  2. Examen havo bedrijfseconomie: 'Meer rekenen dan theorie'
    Play

    Examen havo bedrijfs­eco­no­mie: 'Meer rekenen dan theorie'