Melis van den Hoek uit Goes schemert op de schommel

blogDe cover vangt de titel in één keer: ‘Schemeren op de schommel’. Melis van den Hoek (1947) uit Goes heeft 25 gedichten gebundeld – zoals hij zelf zegt: ’25 tintelingen in mijn geest’. De gedichten zijn op de rechter pagina’s gedrukt, op de linker bladzijden zijn bij het gedicht passende foto’s geplaatst. Het is een mooi concept, ook omdat de fotografen weten wat ze doen.

Volledig scherm

Deze keer weinig landbouw, in elk geval veel minder dan in de vorige bundel ‘Knikkeren met een kogel‘. In ‘grafzerk’ dicht hij het einde van de boer die nog één was met de natuur. Dat de dichter uit een rivierenlandschap – Klaaswaal – stamt, wordt duidelijk in twee gedichten. In ‘dakloos’: ‘ik leef bij de rivier / ik slenter daags de glooiing langs / onder veilig dak van zon en wolk / de bruggen zijn m’n vrienden’. En in ‘tegenstroom’: ‘achter de hoge rivierdijk / aan het eind van het grindpad / vraagt de stilte om aandacht / de dood beheerst het tij’.

Melis blikt met plezier achterom, maar voelt de klok wel tikken. Zoals in ‘dwaaltocht’: ‘het verleden wordt steeds langer / de toekomst daarentegen niet / eeuwigheid maakt mij nog banger / omdat men daar geen eind in ziet’. Ook in ‘fantasie’ gaat het leven te vlug. Twee gedichten – ‘overeind’ en ‘rode baret’ zijn geïnspireerd door kunstwerken.

Auto

Natuurlijk raken we al lezend ook verzeild in de auto van de dichter. Melis is behalve leraar Nederlands en maatschappijleer ook rij-instructeur: ‘zelf bedien ik de pedalen / al gaat dat soms wel zwaar’.

Schommelen in de schemer – wie dat wel eens heeft gedaan zal plezier beleven aan deze bundel. En ik kan me zeker vinden in de slotregel van het gedicht ‘grafzerk’: ‘kom verleden, laat je in de toekomst horen’.

Melis van den Hoek: Schemeren op de schommel – Uitgeverij Boekscout, 56 pagina’s, 13,95 euro.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

blogs