Volledig scherm
Cover Peter de Boevere De grafsteen © Uitgeverij Zeeuws Bloed

Het graf in de Geerteskerk herbergt een verrassing

Jan van Damme

De Zeeuwse politierechercheurs Béla Boorman en Camiel Verplancke hebben het druk. In april van dit jaar verscheen 'Schuld', waarin ze een goksyndicaat ontmantelden. Niet lang daarna waren ze in 'Klasgenoten’ betrokken bij een bloedige reünie van de Paulusmavo in Vlissingen. Afgelopen week werd in het Kerkje van Ellewoutsdijk het laatste avontuur van het koppel gepresenteerd: 'De grafsteen'.

Peter de Boevere (1952) in Goes is de geestelijk vader van het politieduo. Hij kiest met maar liefst drie boeken per jaar voor het uitgangspunt 'niet geschoten is altijd mis'. Met zo'n tempo is het vrijwel ondoenlijk om alle titels aandacht te geven in de krant. 

Zijn laatste boek is er één van het gematigde soort. Dat wil zeggen: ging het er in de vorige avonturen nogal gruwelijk en meedogenloos aan toe, in 'De grafsteen’ is er eens geen sprake van boeven die hun slachtoffers graag langzaam dood zien gaan. Er is een hoofdrol weggelegd voor archeoloog Joost Gabriëlse. Hij doet onderzoek in een in de muur van de Geerteskerk in Kloetinge ingemetseld graf. Het lijkt onschuldig, zo'n eeuwenoud skelet. Maar de archeoloog krijgt binnen de kortste keren dreigbrieven in de bus waarin hij wordt aangespoord om zijn werk zo snel mogelijk te stoppen. De soep zal niet zo heet worden gegeten, denkt de archeoloog. Totdat zijn zoon Marcus na school op een landweggetje wordt ontvoerd. Dan is het de hoogste tijd dat Boorman en Verplancke in actie komen. Dat doen ze. Maar om nou te zeggen dat ze succesvol zijn: nee. Ondanks extra bewaking lukt het hen niet een tweede ontvoering te voorkomen. 

De Boevere schreef een vlot leesbare detective. Speurwerk in een Zeeuws decor blijft bijzonder. En fijn dat er deze keer niet wordt gemarteld.

Peter de Boevere: De grafsteen - Zeeuws Bloed Uitgeverij, 184 pagina's, 14,99 euro.

Volledig scherm
Peter de Boevere © Mechteld Jansen
  1. Sinterklaas, een oude man
    PREMIUM
    zeeland-geboekt

    Sinter­klaas, een oude man

    Sinterklaas, een oude man Trekt zich nergens wat van an. Hij strooit hier en daar een noot Hij komt rustig met de boot En zijn schoorsteen blijft maar roken. Hij heeft niets tegen kachel stoken: Zonder schoorsteen gaat ‘t niet goed. Piet krijgt geen roe, maar wel wat roet (roe en roet scheelt maar 1 letter). Geen roe meer, geen kind is nog een etter. Alle kinderen zijn zoet en o zo beschaafd Velen zijn, net als hun ouders, hoogbegaafd En ze hebben leren consumeren. Daarom krijgen ze geschenken, Karrenvrachten. Je kunt het zo gek niet bedenken Of ze krijgen het: barbies, tractors, nieuwe sokken, Lap-tops, e-bikes, pindabrokken. Opblaaspoppen, hardloopschoenen, vakantiereisjes, Tatoeages, boerenjongens, boerenmeisjes. Buitenkeukens, scheve schaatsen, tussendoortjes, Lichtgevende condoompjes, drones en accuboortjes. Ja, iedereen, of hij of zij nu groot of klein is, Of met de fiets of gewoon te voet of met de trein is, Honderd jaar oud, of ouder, of nog een kind: Iedereen krijgt cadeautjes van de sint. Zelfs de tandarts, die viert feest, Krijgt van de sint een suikerbeest. Als alles klaar is, bestijgt hij zijn paardje En lacht stiekem in zijn baardje. Hij vindt het blijkbaar heel niet erg, Die kolossale afvalberg.

blogs