Wim Hofman
Volledig scherm
PREMIUM
Wim Hofman © PZC

Goodnight Irene, ik vond het vreemd dat liedje bij een graf te horen

Het was niet ongewoon dat ik een begraafplaats bezocht. Bovendien was het begin november. Het was herfst, de lucht was grijs, sommige bomen waren geel, andere verloren al blad. Een gure wind blies bladeren over de grauwe grafzerken.

  1. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs