cover Willem van Vliet: Geluk en andere gedichten
Volledig scherm
cover Willem van Vliet: Geluk en andere gedichten © Willem van Vliet

Geluk, geloof,
en dood in
lichte gedichten

Mario Molegraaf

De liefde verklaard in cyberspace. Een oneerbaar voorstel klinkt dan ineens charmant. ‘Zat mijn memorystick nu in jouw poortje’, schrijft Willem van Vliet in ‘Kantoor’. Vele andere regels uit dit lange gedicht zijn hierop variaties: ‘Kon ik maar lekker lang scrollen met jou’. Zie verder ‘Geluk en andere gedichten’ (38 pag./ paperback 18,50/ gebonden 27,95/ eigen beheer), de onlangs verschenen bundel van Willem van Vliet, in 1952 geboren te Katwijk aan Zee, woonachtig te Breskens, geruime tijd ambtenaar culturele zaken bij de gemeente Sluis geweest.

Zijn werk speelt zich zelden in Zeeland af, maar is wél in Zeeland geschreven. In zijn prozaboek ‘De Woordenverkoper en andere verhalen’ (ik las de derde druk uit 2011) vertelt hij waar precies: in zijn achtertuin, aan tafel 1 in restaurant Bel Roy te Sluis en in het Cadzandse strandpaviljoen De Zeemeeuw. Tussen zijn gedichten vinden we er wel eentje met een Zeeuws onderwerp, namelijk ‘Ledel’. Wie was Ledel ook alweer? Een militair, blijkt na enig opzoekwerk, die westelijk Zeeuws-Vlaanderen tegen de oprukkende Belgen verdedigde, in 1835 te Oostburg overleden. Vandaar de oproep in het gedicht: ‘Maar nu dan, Oostburgers hier te saam/ hou toch vooral mijn naam in ere.’

Zo is Willem van Vliets poëzie, onbekommerd, met vaak gemakkelijke rijmen (rivier/ hier en stroom/ droom). Hij bezigt zware woorden, geluk, dood, geloof, maar verwerkt die in lichte gedichten. Geen literatuur zoals je die in de boekjes van Querido, De Bezige Bij of andere deftige uitgeverijen vindt. De plechtige gemeenplaats (‘Het lot der wezens draait zoals een tol’) kan bij deze dichter achteloos naast de originele inval (‘Het was een voorrecht jou van god te lenen’) staan. Maar juist door de onbevangenheid treft zijn werk.

Het opmerkelijkste verhaal dat hij schreef is ‘De componist’, over een maker van onvergeeflijk treurige muziek. Tot de hoogtepunten in ‘Geluk en andere gedichten’, een selectie uit wat hij in de loop van vele jaren schreef, hoort behalve dat ondeugende ‘Kantoor’ ook het vers waarmee de bundel opent én besluit: ‘Dit gedicht is nu begonnen/ maar weet niet goed waaraan’. Wie kan zulke poëzie weerstaan?

  1. Uit de Zeeuwse Almanak
    zeeland-geboekt

    Uit de Zeeuwse Almanak

    In het begin van de maand maart speelde het sterrenbeeld Vissen nog een overheersende rol. Mensen die onder dit sterrenbeeld geboren zijn vertonen doorgaans een grillig karakter. Ze zijn slap, buigzaam en week en ze zijn goedgelovig. Ze lezen daarom dit graag. Gluiperds wil ik ze niet noemen. Vissen zijn uitermate geschikte ondergeschikten. Sinds enkele weken is, zoals u wel gemerkt zal hebben echter het sterrenbeeld Ram van invloed. Rammen zijn te herkennen aan balsturig gedrag. Ze kunnen stijfkoppig zijn, haatdragend, hardnekkig , wraakzuchtig en wrokkig en ze zijn (we durven dit haast niet te schrijven) buitengemeen agressief. Ze weten precies wat een ander moet doen en wat niet, hoe je in de rij moet staan bij de bakker en welke afstand je precies moet bewaren. Ze plakken graag tape op de vloer.
  2. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs