Volledig scherm
PREMIUM
Dichter Rogier de Jong met zijn nieuwe gedichtenbundel Memento. © Boaz Timmermans

Een dichtende Zwollenaar aan het Zwin

Zeeland Geboekt‘Zwollenaar aan het Zwin’ noemde Rogier de Jong een van de zeven Zeeuwse gedichten die hij mij liet lezen. ‘Naar/ dit land deze zee ben ik/ verhuisd dit is mijn erf dit is/ mijn deel nu dit is mijn thuis’, concludeert hij, tegenwoordig inwoner van Aardenburg, maar hij is dus van ver gekomen. In de oudste poëzie die ik van hem vond, in een aflevering uit 1972 van het literaire tijdschrift ‘Tirade’, was hij nog verder uit de buurt. Het gaat om een cyclus gesitueerd in Tomi, aan de Zwarte Zee, het oord waarheen Ovidius werd verbannen en waar hij tweeduizend jaar geleden stierf. De Jong liet de Romeinse dichter spreken: ‘Een zee zwart als/ inkt wat een/ troosteloos oord.’

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Wat is er nou leuker dan de spijker op de kop te slaan zonder dat je een hamer vasthoudt?
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Wat is er nou leuker dan de spijker op de kop te slaan zonder dat je een hamer vasthoudt?

    Tijd om de zon in het water te zien schijnen. Want zo werkt dat. Als het u voor de wind gaat, dan hoef ik niet tegen de bierkaai te vechten. Ha. De grap van deze eerste drie zinnen is dat meer dan de helft van het jonge lezerspubliek nu al de pijp aan Maarten heeft gegeven. Zeggen internetwatchers en getatoeëerde hiphoppers die er verstand van denken te hebben. De jeugd van tegenwoordig groeit niet meer op met gezegdes en volkswijsheden. En denkt aan een skiff als er eens tegen de stroom moet worden opgeroeid.

blogs