Wim Hofman: diertjes
Volledig scherm
Wim Hofman: diertjes © Wim Hofman

Diertjes

  1. Hans Warren huilde een Grafkrans bij elkaar
    zeeland-geboekt

    Hans Warren huilde een Grafkrans bij elkaar

    Tot de bekendste gedichten van Hans Warren (1921–2001) hoort 174. Precies drie jaar na de begrafenis van zijn moeder bezoekt hij het kerkhof van Borssele waar zij onder een betonnen paaltje met het nummer 174 begraven ligt. Of eigenlijk lag, het paaltje is inmiddels weg. Het graf van de schrijver zelf bevindt zich op dezelfde begraafplaats. ‘Je was het liefste wat ik had’, schreef Hans Warren in 174. Hij herinnert in het gedicht ook aan ‘een grafkrans van sonnetten’ die hij na haar dood ‘bij elkaar’ had gehuild. Géén dichterlijke vrijheid, die ‘Grafkrans’ bestaat echt en is nu voor het eerst te lezen. Artistiek Bureau in Groningen maakte een bijzonder uitgevoerd bibliofiel boekje van Grafkrans, gedrukt in slechts tweehonderdvijftig exemplaren. Mario Molegraaf voorzag de gedichten van een uitgebreide toelichting.
  2. Boek over oma Zoetje toont ook de Walcherse wereld van vorige eeuw
    PREMIUM

    Boek over oma Zoetje toont ook de Walcherse wereld van vorige eeuw

    ,,Ze was een lieve oma, positief en vrolijk. Ik wil haar verhalen voor de familie behouden.’’ Kleindochter Marja Plugge schetst in Zoetje, Een Heerlijkheid van de Welsinghe het leven van haar grootmoeder Zoetje Jobse-Roelse. Een leven vol liefde, strijd en verdriet van een sterke vrouw tegen de achtergrond van het Walcheren in de vorige eeuw. Crisis en oorlog, geloof en dood. Maar ook klein geluk en plezier.