Volledig scherm
PREMIUM
Schrijfster Franca Treur is weer even thuis op de boerderij in Meliskerke waar ze opgroeide. © Lex De Meester

‘Die koeien verlossen, dat ga ik niet doen hoor’

Schrijver Franca Treur (39) heeft net haar nieuwe boek af en is weer even thuis, op de boerderij in Meliskerke waar ze opgroeide. Vroeger vond ze de herfstvakantie de mooiste. ,,Tegenwoordig neem ik bijna nooit vrij, maar krijg ik wel een vakantiegevoel als ik iets heb afgerond.’’ Een gesprek over oogsten, haar nieuwste boek en koken voor tien.

Quote

Mijn ouders zijn een tijdje in Canada, dus ik heb het huis voor mezelf

France Treur

Het idee dat je bijdraagt, voelt goed. Er zijn hier extra handen nodig. Mijn broer en schoonzus verwachten elk moment een baby. Zij vinden het fijn als ik kook en ik vind het wel leuk om te doen’’, vertelt Franka Treur in de keuken van de boerderij. De afwas is gedaan. Op de eetkamertafel liggen fotoalbums. Treur laat een vakantiefoto van vroeger zien. ,,We waren de hele herfstvakantie bezig met dingen binnenhalen: Aardappels, maïs, mangels. Ik ben op de foto elf jaar denk ik. Hij is hier op ‘t hof gemaakt. Het idee dat je bijdroeg, voelde toen ook al goed. Ik vond die herfstvakantie de mooiste van het jaar.’’

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Kloetinge hoofdstad van de Boekenweek

    Kloetinge hoofdstad van de Boekenweek

    KLOETINGE - Tijdens de komende Boekenweek (23 tot en met 31 maart) is Kloetinge op zondag 24 maart even de hoofdstad van literair Nederland. Op uitnodiging van de Goese boekhandels Het paard van Troje en De Koperen Tuin komen dan Jan Siebelink, dit jaar de schrijver van het Boekenweekgeschenk, en Murat Isik, de schrijver van het Boekenweekessay, naar de kerk van Kloetinge. De organisatoren laten weten dat dit het enige duo-optreden is in heel Nederland en Vlaanderen.
  2. Allerprettigst gelogeerd in Zeeland
    ZEELAND GEBOEKT

    Allerpret­tigst gelogeerd in Zeeland

    Voor ik één regel uit Max Havelaar las, had ik al een hekel aan de schrijver ervan. Allemaal vanwege dat hysterische pseudoniem: Eduard Douwes Dekker (1820-1887) noemde zichzelf Multatuli, ‘ik heb veel gedragen,’ volgens zijn eigen vertaling. Het zelfbeklag zat in al zijn vezels, en die neiging overschaduwt voor mij niet alleen zijn persoonlijkheid, maar hier en daar ook zijn schrijverschap. Heeft hij werkelijk zoveel geleden? En aan wie lag dat eigenlijk? Toch vooral aan hemzelf, is de indruk die blijft hangen als je Dik van der Meulens grote biografie ‘Multatuli’ leest. Maar de bijna altijd opgewonden auteur beleefde een paar ontspannen momenten in Zeeland.

blogs