K.J. Huineman: Cola. Por pan en la guerra, 1948, waterverf.
Volledig scherm
PREMIUM
K.J. Huineman: Cola. Por pan en la guerra, 1948, waterverf. © collectie huineman-lindt

Deurwaarder met een scherp oog

K.J. Huineman: Zonsondergang Westerschelde bij Terneuzen, ca. 1932, olieverf. collectie gemeente Terneuzen
Volledig scherm
K.J. Huineman: Zonsondergang Westerschelde bij Terneuzen, ca. 1932, olieverf. collectie gemeente Terneuzen © Jan Van Damme
K.J. Huineman: Zelfportret, conté (krijt) 1951.
Volledig scherm
K.J. Huineman: Zelfportret, conté (krijt) 1951. © nvt
K.J. Huineman: Noordingang Basiliek Hulst, 1943, olieverf.
Volledig scherm
K.J. Huineman: Noordingang Basiliek Hulst, 1943, olieverf. © museum hulst
K.J. Huineman: Oorlogsmonument aan de Westsluis Terneuzen, 1950.
Volledig scherm
K.J. Huineman: Oorlogsmonument aan de Westsluis Terneuzen, 1950. © archief gemeente Terneuzen
K.J. Huineman: Narrenschip, 1945, olieverf.
Volledig scherm
K.J. Huineman: Narrenschip, 1945, olieverf. © collectie Huineman-Lindt
K.J. Huineman: Biervliet, 19 september 1944, potloodtekening. (In het deurgat een Duitse soldaat, rechts op een stoel L.F.J. M. Caspari en links zittend Johan van der Velde en Francien de Zeeuw.
Volledig scherm
K.J. Huineman: Biervliet, 19 september 1944, potloodtekening. (In het deurgat een Duitse soldaat, rechts op een stoel L.F.J. M. Caspari en links zittend Johan van der Velde en Francien de Zeeuw. © museum hulst

Eindelijk is er weer een overzichtstentoonstelling van de Terneuzense schilder Kornelis Jacobus Huineman. Hij was vergeten, maar nu niet meer. Dankzij Museum Hulst.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs