cover zwarte schuur oek de jong
Volledig scherm
PREMIUM
cover zwarte schuur oek de jong © uitgeverij augustus atlas contact

Dat Zeeuwse
accent gaat
nooit over

Mario Molegraaf

Het gaat nooit over. In juli 2001 eet Oek de Jong, zo zegt hij in een dagboekaantekening uit ‘De wonderen van de heilbot’, voor het eerst Zeeuwse oesters. Voortreffelijk natuurlijk, en tot zijn verbazing herkent hij een half mensenleven later de smaak van het zeewater: ‘Het was het water waarin ik als jongen zo vaak heb gezwommen bij het Goesse Sas, bij Kattendijke en op andere plaatsen rond de Oosterschelde. De zilte geur van rotting die de lege schelpen al na korte tijd verspreidden – in de warme zomeravond – was de geur die ik rook op dijken als het laag water was en de drooggevallen wieren in de warme zon lagen te stoven.’

  1. Uit de Zeeuwse Almanak
    zeeland-geboekt

    Uit de Zeeuwse Almanak

    In het begin van de maand maart speelde het sterrenbeeld Vissen nog een overheersende rol. Mensen die onder dit sterrenbeeld geboren zijn vertonen doorgaans een grillig karakter. Ze zijn slap, buigzaam en week en ze zijn goedgelovig. Ze lezen daarom dit graag. Gluiperds wil ik ze niet noemen. Vissen zijn uitermate geschikte ondergeschikten. Sinds enkele weken is, zoals u wel gemerkt zal hebben echter het sterrenbeeld Ram van invloed. Rammen zijn te herkennen aan balsturig gedrag. Ze kunnen stijfkoppig zijn, haatdragend, hardnekkig , wraakzuchtig en wrokkig en ze zijn (we durven dit haast niet te schrijven) buitengemeen agressief. Ze weten precies wat een ander moet doen en wat niet, hoe je in de rij moet staan bij de bakker en welke afstand je precies moet bewaren. Ze plakken graag tape op de vloer.
  2. Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had
    PREMIUM
    Column Jan van Damme

    Dit was mijn wereld zonder dat ik er erg in had

    Het is anders deze dagen. Drastisch anders. Blij zijn met de lente lijkt taboe. Wandelend loeren we achterdochtig naar elkaar, je moet op anderhalve meter afstand blijven hoor. De voordeurbel. Als ik opendoe staat de postbode al tien meter verder op straat te zwaaien dat hij een pakketje heeft neergelegd. De boekwinkel is open, nog wel. Ook daar waan ik me een melaatse. Geen kip, bijna geen kip te zien. Het lijkt of er iemand met een gifspuit door de wereld is getrokken om elk spoortje levendigheid de kop in te drukken.

blogs