Wim Hofman: Dagboek
Volledig scherm
Wim Hofman: Dagboek © Wim Hofman

Dagboek

Toen ik bijna twaalf jaar was, begon ik met een dagboek. Ik had een groen schrift en een pen en inkt en er was heel veel om over te schrijven. Er was een storm en een overstroming die grote stukken land onder water zette. Mensen en dieren verdronken en er was veel schade. Er vlogen helikopters over en tweestaartige vliegtuigen die rood-witte vlotjes en andere spullen uit strooiden. Mannen werkten hard aan de dijk, sjouwden met zandzakken en basaltblokken. Van uur tot uur schreef ik op wat er gebeurde en ik noteerde stipt de dingen die we deden. Water werd afgetapt. We aten boerenkool. Mijn broertje Harrie lag ziek in bed. Oorontsteking. Alles schreef ik op en na een paar dagen was het schrift vol. In september van hetzelfde jaar (1953) begon ik serieus aan een dagboek en ook toen noteerde ik van dag tot dag wat we aten en wat er gebeurde: een schoen ging kapot, 0-2 bij het voetballen, zes insectenbeten. Ik dacht toen niet na over het waarom van het bijhouden van een dagboek.

  1. Clinic in Oostburg: 'Jeugd mag gelukkig nog wel voetballen'
    Play

    Clinic in Oostburg: 'Jeugd mag gelukkig nog wel voetballen'

  2. Juf Marina verrast de kinderen van Philippine met raambezoekjes
    Play

    Juf Marina verrast de kinderen van Philippine met raambezoek­jes

blogs