cover van IJlings naar nergens van Ward Ruyslinck
Volledig scherm
PREMIUM
cover van IJlings naar nergens van Ward Ruyslinck © Uitgeverij Manteau

Aarnout maakte Ruyslinck een beetje Zeeuws

Herinnert u zich deze nog? ‘Wierook en tranen’ van Ward Ruyslinck. Een gouwe ouwe uit de literatuur, maar dat goud bleek toch een veel minder edel metaal. Vroeger hadden ongeveer alle middelbare scholieren het werkje uit 1958 op hun lijst staan. Door de geringe omvang, slechts 112 bladzijden, vielen de grote woorden niet op. Maar nu ik probeer het autobiografische verhaal te herlezen, zie ik alom bombast en cliché. Een dergelijke devaluatie heeft heel zijn oeuvre ondergaan, ook ‘Het reservaat’, een tijdlang een cultboek.

  1. Te vangen met een paardenbloem en een spreuk
    PREMIUM
    ZEELAND GEBOEKT

    Te vangen met een paarden­bloem en een spreuk

    Zoals zalmen terugzwemmen naar de plaats waar ze zijn verwekt, zo rijdt Marco Kunst terug naar de streek van zijn jeugd. We volgen hem op zijn route, ‘zoekend naar de juiste afslag op de ring bij Rotterdam, de lege eilandwegen op’. Ik sla een stuk over, tot slot is er Walcheren: ‘de gele, zandverstuivende duinen als een beschermende haag rond mijn eiland, bevriende kerktorens die me begroetten.’ Terug naar een ‘toevallig provinciestadje aan het einde van de wereld, plek waar de rails ophielden en je alleen nog per schip verder kon reizen’.