1. Allerprettigst gelogeerd in Zeeland
    ZEELAND GEBOEKT

    Allerpret­tigst gelogeerd in Zeeland

    Voor ik één regel uit Max Havelaar las, had ik al een hekel aan de schrijver ervan. Allemaal vanwege dat hysterische pseudoniem: Eduard Douwes Dekker (1820-1887) noemde zichzelf Multatuli, ‘ik heb veel gedragen,’ volgens zijn eigen vertaling. Het zelfbeklag zat in al zijn vezels, en die neiging overschaduwt voor mij niet alleen zijn persoonlijkheid, maar hier en daar ook zijn schrijverschap. Heeft hij werkelijk zoveel geleden? En aan wie lag dat eigenlijk? Toch vooral aan hemzelf, is de indruk die blijft hangen als je Dik van der Meulens grote biografie ‘Multatuli’ leest. Maar de bijna altijd opgewonden auteur beleefde een paar ontspannen momenten in Zeeland.
  1. De kardinaal komt in Renesse

    De kardinaal komt in Renesse

    Nooit gedacht dat ik me nog eens zou verdiepen in een boek met de titel ‘Getuigenis van Gods genade’. Het is een autobiografisch werk van Cornelia de Vogel (1905-1986). Ze beschrijft haar weloverwogen toetreding in 1927 tot de Nederlands Hervormde kerk. Maar ze betoont zich niet geheel ongevoelig voor het katholicisme, de religie waarvoor ze zeventien jaar later kiest. Zoals meer bekeerlingen neigde ze tot radicalisering, en dat heeft de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland geweten. Niet alleen in Nederland trouwens, vanuit haar huis in Renesse, Oosterenbanweg 24, een huis dat de naam ‘Galènè’ droeg (Grieks voor kalme zee, gemoedsrust), gingen ook zendbrieven naar Rome die tot woelige baren en geestelijk tumult zouden leiden.
  2. Middelburg wacht nog op de Frank Zappastraat
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Middelburg wacht nog op de Frank Zappas­traat

    Peter Sijnke (1951) is historicus en was als archivaris verbonden aan het Zeeuws Archief. Hij schreef over de geschiedenis van Middelburg en Zeeland. Minder bekend is dat hij regelmatig publiceert over de geschiedenis van de popmuziek, onder meer als medewerker in Platenblad. Hij heeft inmiddels meerdere muziekboeken op zijn naam staan, zoals Nederpophelden (2006), Dragonfly (2008), Holland Pop Festival 1970 (met Marcel Koopman, 2010 en 2013) en The Motions (2015).
  1. Duitse groeten
uit Lewedorp
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Duitse groeten uit Lewedorp

    Achterin het boek staat een kaart van Nederland waarop Lewedorp tot belangrijkste plaats van het land is uitgeroepen. Toch zullen ze zelfs in Lewedorp gemengde gevoelens hebben over de Feldpostbriefe 1943-1945 van Soldat Werner Beermann, al zegt hij over het dorp, over heel Zeeland niets dan goeds. Bericht van de vijand, het verhaal van de andere kant. Ik ben van lang na de oorlog, maar ook ik voel onbehagen. En wanneer Beermann vertelt dat zijn bataljon drie doden en twee gewonden te betreuren heeft, omdat ze nabij Lewedorp per auto hun eigen mijnenveld in zijn gereden, deert me dat allerminst, integendeel.
  2. Langs een vloedlijn van messen
    PREMIUM
    Zeeland Geboekt

    Langs een vloedlijn van messen

    Piet Gerbrandy, de dichter uit het verre oosten, gaat in zijn pas verschenen bundel 'Vloedlijnen' (21,99 euro, Atlas Contact) naar het uiterste westen. Hij schreef al eens over Zeeland, in de bundel 'Scheiden wij', in 2007 uitgebracht in de Slibreeks. Ongekend brede regels bood hij en een bekend Bijbels begin: ‘Scheiden wij water van land en duister van licht’. Onmiskenbare plaatsnamen en onweerlegbare herkenningspunten ontbraken en ontbreken, ze passen niet bij Gerbrandy, een dichter die zijn lezer graag op afstand houdt. Waarin hij niet altijd slaagt, en juist op zulke momenten wanneer het onbegaanbare pad éven wordt bijgelicht, boeit hij als weinig anderen. Je blijkt dan bijvoorbeeld te lopen ‘langs een vloedlijn op messen/ geslepen glazen juwelen/ glad hout van wat brak in woest barnen.’

blogs