Willem van Dam.
Volledig scherm
PREMIUM
Willem van Dam. © Joost Hoving

Zet ’s nachts voor u gaat slapen de voordeur op een kier

Column Willem van DamEven kon ik mijn ogen niet geloven. Las ik het goed? Ja verdomd, het stond er echt, op pagina 3 van deze courant: ‘Bajespersoneel: Geef softdrugs voor rust’. De situatie in gevangenissen, las ik, dreigt onhoudbaar te worden, mede doordat de gedetineerden verstoken blijven van hun stickie. Whááát? Ja precies, dat dacht ik ook.

  1. ‘Mag ik rechts inhalen op de snelweg als anderen onnodig links rijden?’
    VRAAG & ANTWOORD

    ‘Mag ik rechts inhalen op de snelweg als anderen onnodig links rijden?’

    ‘Op de route Eindhoven-Schiphol bestaat een groot deel van de snelweg uit vijf rijstroken’, aldus lezer Tuscar Leiseboer in de vraag & antwoord-rubriek van onze autoredactie. ‘Vaak rijden er auto’s op de vierde of zelfs vijfde rijstrook terwijl er meer dan genoeg ruimte is op de eerste drie. Als ik op de eerste strook rijd en zo’n auto in wil halen, moet ik dan helemaal naar de vijfde (meest linker) strook als er iemand op de vierde rijdt?’
  2. Jantjes Streeken
    PREMIUM
    column willem van dam

    Jantjes Streeken

    De kleine ingreep aan mijn grote teen heb ik dapper doorstaan. Wat er nog aan herinnert is een forse pleister en een tegel, door kleindochter Lieve (9) beschilderd met allerlei kleurige figuurtjes. Bij thuiskomst uit het ziekenhuis lag het kunstwerkje zorgvuldig ingepakt op tafel op me te wachten. ‘Voor Opa’, had Lieve er op geschreven. Als doekje voor het bloeden. Ze had er haar stinkende best op gedaan, dat kon je zo zien. En daarom heeft het een prominente plaats in Opa’s Museum gekregen.
  3. Niks zo erg als papiertjes prikken in een villadorp
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Niks zo erg als papiertjes prikken in een villadorp

    Ooit was ik pikkelateur. Dat is iemand die met een prikstok in parken en plantsoenen jaagt op rondslingerende fritesbakjes, kauwgumpapiertjes, chipszakken, sigarettenpeuken en ander vullis; geen functie die je met hoofdletters in je cv vermeldt. Ik zal een jaar of zestien zijn geweest, toen ik met zo’n prikker de lanen en dreven van het deftige Bloemendaal schoonhield, terwijl mijn leeftijdgenoten op hun Puch (de jongens) en Mobylettes (de meiden) vrolijk naar het strand bromden, waar ze zich klem zopen en Sunny Afternoon uit hun transistorradiootjes klonk.