Willem van Dam.
Volledig scherm
PREMIUM
Willem van Dam. © Joost Hoving

Waarom ik niet met een dekentje op de Grote Markt zit

Column Willem van DamJa, ja, ik weet het, ik heb makkelijk praten. Ik heb geen winkel, geen horecazaak, ik ben geen ZZP-er. Elke maand krijg ik keurig een bedragje aan pensioen en AOW op mijn bankrekening gestort. Dus wat heb ik te mopperen? Weinig toch? Het enige waar ik me druk over hoef te maken, is dat ik geen bioscoopje kan pikken, dat ik geen eettent kan binnenvallen om in een biefstukje te prikken en dat ik in mijn favoriete café geen pint kan vatten.

  1. Ouwe lullen moeten weg
    PREMIUM

    Ouwe lullen moeten weg

    Weet u nog, zo’n dertig jaar geleden? Bejaard Zeeland stond - voor zover de fysieke gesteldheid het toeliet – op de achterste benen. De bejaardenzorg moest hoog nodig gemoderniseerd worden, betoogden de beslissers. En dus besloten de beslissers dat een flink aantal bejaardenoorden gesloten moest worden. Want, zeiden de beslissers, veel bejaardenhuizen waren niet meer van die tijd en kostten bovendien handenvol geld. Nieuw Zorgvliet in Wolphaartsdijk, Bachten Vaete in Kruiningen, Russchevliet in Schoondijke, Ter Walle in Biervliet, Ter Veste in Middelburg, Sint Maartenshof in Sint-Maartensdijk – weg ermee!
  2. ‘Het is niet zo erg dat ze er zijn, maar dat ze het doen!’
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    ‘Het is niet zo erg dat ze er zijn, maar dat ze het doen!’

    Ze stonden met welgevulde boodschappenmandjes bij de kassa. Twee vrouwen van middelbare leeftijd. De een: een kleine dikkerd met een uitgezakt permanentje. De ander: een struise blondine met van die neerhangende mondhoeken die op een voortdurend misnoegen duidden. Over de preek van de voorbije zondag spraken zij. Die was over verdraagzaamheid gegaan, en over homoseksualiteit; dat homoseksuelen ook mensen zijn, en dat die net als ieder ander behandeld moeten worden. Zoiets had de dominee gezegd.

Columns