Volledig scherm
PREMIUM
© Joost Hoving

Verzetje

column willem van damVragen ze: ,,Hoe gaat het met je?’’

Zeg ik: ,,Ach, zoals gisteren en zoals morgen.’’

Heel veel spannends biedt mijn bestaan niet meer.

’s Morgens: krantje bij de koffie, een zachtgekookt ei met beschuit; rond twaalven: kopje groentesoep en twee bruine boterhammen met kaas; ’s middags: boodschapje bij de bakker, boekje lezen, dutje doen, glaasje wijn; als de koekoeksklok zes uur heeft gekoekoekt: bord warm eten met nóg een glaasje wijn en nóg een glaasje wijn; daarna: Journaal kijken en tegen de tijd dat ik bij Boer zoekt Vrouw dreig in te dommelen zoek ik de bedstee weer op.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Eén schoen
    PREMIUM
    COLUMN WILLEM VAN DAM

    Eén schoen

    Soms kan ik bij het lezen van deze courant een grijns niet onderdrukken. De pagina met de strips sla ik vaak als eerste op. Niet vanwege die strips, maar vooral omdat ik graag door het rubriekje ‘Lezers helpen lezers’ grasduin. Daarin worden de meest intrigerende oproepjes geplaatst. ‘Wie heeft interesse in de gekleurde dopjes van insulinenaaldjes?,’ of ‘Voor mijn vader zoek ik vingerhoedjes met Piggelmee-afbeeldingen’; wat móét een mens daarmee?

Columns