Willem van Dam.
Volledig scherm
PREMIUM
Willem van Dam. © Joost Hoving

Met een uitlaat die over het plaveisel sleepte, reed het bestelbusje onze straat uit

Column Willem van DamEen fraaie collectie bezat ik. Stones, Beatles, Kinks, Who, Doors, Dylan – noem het en ik had het. Zo’n vierduizend elpees, misschien nog wel meer; de meeste gekocht op rommelmarkten, beurzen, veilingen. Geen weekeinde ging voorbij of ik stond op de een of andere vlooienmarkt in een bak met afgedankt vinyl te graaien. Een vinyljunk, inderdaad.

  1. Een tripje naar Sluis was al ver genoeg
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Een tripje naar Sluis was al ver genoeg

    Mijn schoonvader zaliger was niet zo’n reiziger. Een tripje naar Sluis – z’n broer Jaap had er een garagebedrijf en een winkel in souvenirs - was hem al ver genoeg. En als je informeerde of hij nog vakantieplannen had, zei hij steevast op spottende toon: ja, naar Baesdurp. Dan grijnsde hij een beetje, zette zijn geruite pet op, slofte naar zijn schuur, besteeg zijn rijwiel en trapte zich met hark en schoffel over zijn schouder naar zijn even verderop gelegen moestuin, z’n ‘lapje’ aan een kronkelwegje in ’s-Heer Hendrikskinderen.
  1. Het wil maar niet lukken met die ouderenpartijen
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Het wil maar niet lukken met die ouderenpar­tij­en

    Ach gossie, die Henk. Deed dagenlang alsof hij met zijn hond op de hei aan het wandelen was om eens goed over zijn toekomst na te denken, richtte hij intussen stiekempjes een nieuwe partij op: de Partij voor de Toekomst (PvdT). Waaruit maar weer eens bleek, dat Henk zeer bedreven is in het veiligstellen van zijn eigen toekomst; geloof maar niet, dat Henk ook maar één moment heeft overwogen om de Kamerzetel die hij namens 50Plus bezette, beschikbaar te stellen.
  2. Reebruine ogen
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Reebruine ogen

    Weet u nog, Bambi? Ja precies, ik bedoel dat schattige witstaarthertje wiens moeder door een jagersman werd doodgeschoten. Ik zal een jaar of zes zijn geweest toen ik de film (het was in een filmzaaltje van – ik geloof – het Leger des Heils) voor het eerst zag. Tranen met tuiten. De film werd geschikt geacht voor alle leeftijden. Een grovere blunder heeft de filmkeuringscommissie nooit meer begaan; de lotgevallen van het snoezige hertje sneden zó diep door mijn tere kinderziel, dat ik nachtenlang in mijn jongensbedje heb liggen huilen.
  1. Souburgse familie Blok van lockdown naar lockdown
    Play

    Souburgse familie Blok van lockdown naar lockdown

  2. Paula Schot is benoemd als eerste vrouwelijke wethouder SGP: 'En nú aan de slag'
    Play

    Paula Schot is benoemd als eerste vrouwelij­ke wethouder SGP: 'En nú aan de slag'

Columns