Volledig scherm
© Joost Hoving

Kojbojtje spelen

Column Willem van DamHet indianenpak had ik van Sinterklaas gekregen; een bruine broek en een bruin jasje, afgebiesd met rode en gele franje. Er zat er ook een hoofdtooi bij, met rode en blauwe veren. Zodra ik mijn indianenpak aanhad, was ik Witte Veder, zwaaide ik met een houten bijltje, deed ik woehwoehwoehwoeh en sprak ik een soort Klukkluks: 'Ik jou scalperen.'

Voor wie de klassiekers niet paraat heeft: Klukkluk (gespeeld door Herbert Joeks 1915 - 1993) was het niet zo heel slimme indiaantje van Pipo de Clown en Mammaloe. Hij was een schijtebroek van de bovenste plank die kromtaal uitkraamde. 'Ik ben zeer van de bange', dat soort zinnen. Typisch geval van niet geheel gelukte integratie.

Mijn vriendje Kees was Arendsoog. Hij droeg een door zijn moeder genaaid cowboypak, een holster waarin zijn klapperpistool stak en een iets te grote cowboyhoed die met behulp van een tegen de binnenrand gevouwen krant op z'n plaats werd gehouden.

Quote

Zodra ik mijn indianen­pak aanhad, was ik Witte Veder"

Willem van Dam

We spaarden plaatjes van Roy Rogers (spraken wij uit als 'Rooie Roggers') en Old Shatterhand, en speelden 'kojbojtje' op het Verdronken Landje, een drassig weiland aan de andere kant van het spoor dat onze buurt doorsneed. Daar bestreden we in onze kinderfantasie de Bende van de Blauwe Bergen, bouwden we hutten, klommen we in bomen.

Mag niet meer van De Grauwe Eeuw. U weet wel, die types die Zwarte Piet willen afschminken en Sinterklaas het liefst met tabberd en al aan de hoogste boom opknopen. Kinderen horen geen kojbojtje te spelen, vinden de luitjes van De Grauwe Eeuw. Want: 'Cowboys zijn voor een groot deel verantwoordelijk voor de genocide op de oorspronkelijke bewoners van Amerika'.

Waar of niet waar, ik weet zeker dat als Klukkluk dit had gehoord, hij een diepe zucht zou hebben geslaakt: 'Dit is van de gekke'. Maar Klukkluk is al lang dood. Zal ook wel weer de schuld van Arendsoog zijn.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Eén schoen
    PREMIUM
    COLUMN WILLEM VAN DAM

    Eén schoen

    Soms kan ik bij het lezen van deze courant een grijns niet onderdrukken. De pagina met de strips sla ik vaak als eerste op. Niet vanwege die strips, maar vooral omdat ik graag door het rubriekje ‘Lezers helpen lezers’ grasduin. Daarin worden de meest intrigerende oproepjes geplaatst. ‘Wie heeft interesse in de gekleurde dopjes van insulinenaaldjes?,’ of ‘Voor mijn vader zoek ik vingerhoedjes met Piggelmee-afbeeldingen’; wat móét een mens daarmee?

Columns