Willem van Dam.
Volledig scherm
PREMIUM
Willem van Dam. © Joost Hoving

‘Echte Zeeuwse’, zeggen we er altijd bij

COLUMN WILLEM VAN DAMDoen we vaak. Als we naar familie, vrienden of kennissen buiten de provincie gaan, nemen we meestal een paar verse bolussen mee. Vinden ze lekker. Dan hummen ze ‘mmmm’ en beginnen ze naar hun oor te zwaaien. ‘Mmmm’. En hup, daar zetten ze  hun tanden weer in de gebitsverwoestende zoeternij. ‘Echte Zeeuwse’, zeggen we er altijd bij. Alsof ze daardoor nóg lekkerder gaan smaken.

  1. Hieperdepiep, de Japanse kruiskwal is er weer!
    PREMIUM
    column Willem van Dam

    Hieperde­piep, de Japanse kruiskwal is er weer!

    Hoera, hij is er weer, de Japanse kruiskwal! Hij dook een paar weken geleden al ter hoogte van Kortgene op in het Veerse Meer en is nu ook nabij Wolphaartsdijk gesignaleerd. Een akelig beestje, die kruiskwal. Hij is slechts een paar centimeter groot, schijnt met graagte om zich heen te prikken en heeft het daarbij vooral gemunt op de armen, benen en buiken van argeloze zwemmers. Die krijgen van zo’n prik erge jeuk en nare zwellingen, soms zelfs zo hevig dat ze in het ziekenhuis moeten worden opgenomen.
  2. Een potige portier maande ons het pand onmiddellijk te verlaten
    PREMIUM

    Een potige portier maande ons het pand onmiddel­lijk te verlaten

    Fijn, we mogen van Rutte weer naar het zwembad. Niet dat ik van plan ben om dat te doen, want er zijn weinig dingen waaraan ik zo’n hekel heb als aan zwemmen. Vroeger, toen ik nog een jongetje was met een ziekenfondsbrilletje en opgeknipte haartjes, toen was ik een echte waterrat. Ik was zelfs lid van een zwemvereniging (De Watervrienden) en liep elke zaterdag met een opgerolde handdoek (waarin twee met reuzel besmeerde bruine boterhammen én de door mijn moeder gebreide zwembroek) onder mijn arm naar Stoop’s Bad- en Zweminrichting. Daar plonsde ik onvervaard van de hoge plank in het water, in de hoop dat Lieneke, het meisje op wie ik hevig verliefd was, zou denken: ‘Zo, die Willem durft’.

Columns