Willem van Dam.
Volledig scherm
PREMIUM
Willem van Dam. © Joost Hoving

Druk op toets 2

Column Willem van DamEen bandje met een vrouwenstem: ,,U staat vooraan in de wachtrij, zodra er een medewerker vrij is, wordt u doorverbonden.” En dat tientallen keren achtereen. Zeker een kwartier lang. Help, ik wil geen nepmevrouw, ik wil een echte mevrouw of meneer spreken!

Hè, hè, eindelijk krijg ik een echte mevrouw aan de lijn.

Wat ze voor me kan doen, vraagt ze.

  1. Ik wist het wel: er is nog hoop
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Ik wist het wel: er is nog hoop

    Ook ik heb mezelf afgerasterd. Moest van Rutte. Omdat ik aan een lichte neusverkoudheid lijd, mag ik al sinds een paar dagen het huis niet uit. Erg? Mwah. Eindelijk kan ik zonder enige wroeging de mevrouw met de collectebus voor een gesloten deur laten staan. Eindelijk kan ik de man van de pakketdienst die bij ons een pakje voor de buren wil afleveren, vanachter de geraniums gebaren dat hij het maar een deurtje verderop moet regelen.

Columns