Willem van Dam.
Volledig scherm
PREMIUM
Willem van Dam. © Joost Hoving


Opa, als jij er niet meer bent, mag ik dan je lp's?

,,Hoi, opa.” Hij plofte bij ons neer op de bank, begon de eerste akkoorden van Paint it Black op zijn gitaar te tokkelen en keek me verwachtingsvol aan. ,,En, wat vind je er van?” Wat ik er van vond? Fantastisch natuurlijk. Hij glunderde en liet een aarzelend beginnetje van Stairway to Heaven door de kamer klinken.

  1. Een potige portier maande ons het pand onmiddellijk te verlaten
    PREMIUM

    Een potige portier maande ons het pand onmiddel­lijk te verlaten

    Fijn, we mogen van Rutte weer naar het zwembad. Niet dat ik van plan ben om dat te doen, want er zijn weinig dingen waaraan ik zo’n hekel heb als aan zwemmen. Vroeger, toen ik nog een jongetje was met een ziekenfondsbrilletje en opgeknipte haartjes, toen was ik een echte waterrat. Ik was zelfs lid van een zwemvereniging (De Watervrienden) en liep elke zaterdag met een opgerolde handdoek (waarin twee met reuzel besmeerde bruine boterhammen én de door mijn moeder gebreide zwembroek) onder mijn arm naar Stoop’s Bad- en Zweminrichting. Daar plonsde ik onvervaard van de hoge plank in het water, in de hoop dat Lieneke, het meisje op wie ik hevig verliefd was, zou denken: ‘Zo, die Willem durft’.
  2. Ouwe lullen moeten weg
    PREMIUM

    Ouwe lullen moeten weg

    Weet u nog, zo’n dertig jaar geleden? Bejaard Zeeland stond - voor zover de fysieke gesteldheid het toeliet – op de achterste benen. De bejaardenzorg moest hoog nodig gemoderniseerd worden, betoogden de beslissers. En dus besloten de beslissers dat een flink aantal bejaardenoorden gesloten moest worden. Want, zeiden de beslissers, veel bejaardenhuizen waren niet meer van die tijd en kostten bovendien handenvol geld. Nieuw Zorgvliet in Wolphaartsdijk, Bachten Vaete in Kruiningen, Russchevliet in Schoondijke, Ter Walle in Biervliet, Ter Veste in Middelburg, Sint Maartenshof in Sint-Maartensdijk – weg ermee!

Columns