1. Toen ze me in het oog kreeg, stak ze minachtend een middelvinger naar me op
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Toen ze me in het oog kreeg, stak ze minachtend een middelvin­ger naar me op

    Opstootje in de supermarkt. Ik had net een tros bananen in mijn mandje laten landen, toen er even verderop geschreeuw klonk: ,,Hoorde je dat? Die man zei kutwijf tegen me!’’ Wat zich precies had voorgedaan werd me niet geheel duidelijk, feit was dat een vrouw het in het gangpad tussen de snoepjes en de frisdranken aan de stok had gekregen met een fors model man op Zweedse klompen.
  2. Iemand informeerde of het geen tijd werd om dat ‘schaamhaar op je bakkes’ weg te snoeien
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Iemand informeer­de of het geen tijd werd om dat ‘schaamhaar op je bakkes’ weg te snoeien

    Waarom weet ik niet meer, maar ooit – het zal zo’n twintig jaar geleden zijn – besloot ik dat ik een baard wilde. Een mooie volle baard. Net zo een als die van Jan, Pier, Tjoris en Corneel die ‘te kaapr’n’ gingen varen. En zie: na een paar dagen al moest ik mij een baardtrimmer aanschaffen om het pluizige gewas op mijn kaken enigszins in goede banen te leiden.
  1. Emancipatie is de Schaakheren vreemd
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Emancipa­tie is de Schaakhe­ren vreemd

    Laatst las ik een bericht over een Tsjechische schaakmeester die wegens valsspelen bij kop en kont was gepakt en de speelzaal was uitgegooid. De onverlaat was betrapt toen hij op het toilet stiekem zijn mobieltje gebruikte om te spieken. Schakers spelen vaker vals. Zo beschreef Godfried Bomans eens hoe een gerespecteerd schaker een valluikje in zijn schaakbord had gezaagd waardoor hij ongemerkt vijandelijke stukken in een gewatteerd zakje kon laten verdwijnen.
  1. Blaftaks
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Blaftaks

    Een hondenbaan? Welnee meneer, integendeel, het is een prachtbaan; ‘je bent lekker vrij en je komt nog eens onder de mensen'. Jaren geleden mocht ik voor een reportage voor deze krant een poosje meelopen met een controleur der hondenbelastingen te Vlissingen. Voor de grootste en gemeenste Duitse herder was hij niet bevreesd, de blaf van een bouvier herkende hij al van verre en geen illegale teckel bleef voor hem verborgen. In één jaar tijd betrapte hij maar liefst 114 ‘zwarte’ blaffers - wat zeg je me daarvan?
  1. De allerbeste
    PREMIUM
    COLUMN WILLEM VAN DAM

    De allerbeste

    Een piepklein boekje is het. Met een harde kaft. Het heet Papa, bedankt, was in mijn boekenkast aan de wandel gegaan en had zich onder een dun laagje stof achter de brede ruggen van de driedelige Dikke van Dale verstopt. Het kwam tevoorschijn, toen ik tijdens een potje Scrabble een dreigend handgemeen de kop probeerde in te drukken door de juiste spellingswijze van een veel punten scorend woord (rinocerossen of rhinocerosssen?) in de Van Dale op te zoeken.
  2. Keffertje
    PREMIUM
    Column Willem van Dam

    Keffertje

    Natúúrlijk heb ik de kieswijzer geraadpleegd. Want stemmen gá ik, de twintigste. Alleen op wie? Eerlijk gezegd volg ik de provinciale politiek niet zo nauwgezet. Jaren geleden, toen ik nog verslaggever was, moest ik ambtshalve wel eens een vergadering van Provinciale Staten bijwonen. Dat waren doorgaans weinig opwindende voorstellingen, zodat ik vaak reeds na een half uurtje indutte. Mogelijk heb ik daardoor wel eens een belangwekkend nieuwtje gemist. Mocht dat zo zijn, dan bied ik de lezers van deze courant (en mijn hoofdredacteur van toen) alsnog mijn welgemeende verontschuldigingen aan.

Columns