Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers. © Ernesta Verburg

Zelfs de heren van handhaving druipen gedwee af na een schouderklopje van juf Sil

Toen ik nog geen kinderen had en dus geen flauw benul had van het moederschap maar me daar wel een mening over vormde, kon ik maar niet begrijpen dat mensen hun kinderen naar de buitenschoolse opvang brachten. Vakantie, dan ga je toch samen koekjes bakken, zandkastelen bouwen en elkaar lekker platknuffelen?

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit

    Bij de ingang van het schoolgebouw zat een vrouw. Al van verre zag ik haar wilde armbewegingen, haar hoofd dat steeds achterover zwaaide. Drugs, dacht ik, en ik vertraagde mijn pas. Dichterbij gekomen zag ik dat ze iets vast had. Een kind. Een jongen van zeker een jaar of tien. Zijn ogen spuwden vuur, de spieren in zijn witte armpjes stonden strakgespannen. Maar zijn moeder was sterker. Nog net.

Columns