Volledig scherm
PREMIUM
© Ernesta Verburg

Zeeuwse ziekte

Column Wendy WagenmakersZe keken me wat glazig aan. De stilte die volgde, voelde ongemakkelijk. Ik keek van haar naar hem en weer terug, in de hoop dat iemand me uit deze situatie zou bevrijden. Het was duidelijk dat ik iets vreselijks had gezegd.

  1. Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is

    De laatste weken kom ik nogal eens bij de bouwmarkt, als ik eropuit ben gestuurd om materiaal te halen voor ons nieuwe huis. En dan sta ik daar in die betonnen gangen omhoog te turen langs metershoge stellages en bedenk ik dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe dik die planken moeten zijn, welk cement we moeten hebben en wat een lasdoos eigenlijk is. En dan bel ik maar naar huis om het te vragen en kijken al die mannen in hun besmeurde overalls me aan van ‘daar heb je weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is’ en en dan smijt ik nog snel die zak zandcement heel stoer over mijn schouders, maar het helpt allemaal niet.
  2. Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit

    Bij de ingang van het schoolgebouw zat een vrouw. Al van verre zag ik haar wilde armbewegingen, haar hoofd dat steeds achterover zwaaide. Drugs, dacht ik, en ik vertraagde mijn pas. Dichterbij gekomen zag ik dat ze iets vast had. Een kind. Een jongen van zeker een jaar of tien. Zijn ogen spuwden vuur, de spieren in zijn witte armpjes stonden strakgespannen. Maar zijn moeder was sterker. Nog net.
  3. Die Bokito, hij had gewoon volkomen gelijk
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Die Bokito, hij had gewoon volkomen gelijk

    De leraren staakten en omdat ik als moeder nogal vatbaar ben voor marketing, vond ik dat ik mijn kinderen, die arme schepsels, óók een dagje Blijdorp moest gunnen. Het gejuich na de aankondiging was amper gestild of ik herinnerde me mijn voornemen om nooit naar een dierentuin te gaan. Maar goed, kinderen mochten gratis naar binnen, scheelt toch weer vier tientjes. Het leven is te kort om principieel te zijn.
  4. De dag dat ik me te pletter rijd voor een kentekenplaat
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    De dag dat ik me te pletter rijd voor een kenteken­plaat

    Het scheelde niet veel. Ik voelde de bermbobbels al onder mijn banden denderen, zag een flits van een vangrail. Door mijn lijf schoot een ferme hittegolf. Een snelle zwaai aan het stuur, een blik in de achteruitkijkspiegel en een kuchje om net te doen of er niks gebeurd was. Maar mijn hart klopte nog in mijn keel. Hoe had ik dit de mannen van Kuzee moeten uitleggen? Ik zag de meewarige blik van mijn hoofdschuddende huisgenoot alweer voor me. Eenmaal thuis keek ik op mijn iPhone en zag een vage vlek van iets wat net zo goed een fietspad in de regen zou kunnen zijn. Maar het was toch echt een Duitse Mazda met nummerbord KUSJE-59, waarvoor ik mijn leven riskeerde.
  5. Drie uur verder was ik, drie uur en een veelvoud aan tranen
    PREMIUM
    COLUMN WENDY WAGENMAKERS

    Drie uur verder was ik, drie uur en een veelvoud aan tranen

    Je hebt mensen die een maand voordat ze op vakantie gaan alle spullen al klaarleggen. Keurig gestreken kledingsetjes, toilettassen met van die handige flaconnetjes, paspoorten, ANWB-pasjes, reserveringen geprint en wel. En je hebt mensen die de avond voor vertrek alles wat toevallig niet in de wasmand zit in een tas proppen en de rest van de vakantie bij de Pharmacie in de rij staan voor muggenspray en zonnebrandcrème.
  1. Youp van 't Hek oefent oudejaarsconference in Middelburg
    Play

    Youp van 't Hek oefent oudejaars­con­fe­ren­ce in Middelburg

  2. Te koop bij Bob: een kopie van Max Verstappens bolide
    Play

    Te koop bij Bob: een kopie van Max Verstap­pens bolide

Columns