Wendy Wagenmakers.
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers. © Ernesta Verburg

Ze had gelijk, en nu kan ik straks uit eten en zij niet

COLUMN WENDY WAGENMAKERSIk weet nog dat we op een terras zaten, ergens in de zomer van vorig jaar. Zij, coronacriticus van nuchtere Zeeuwse aard, voorspelde dat we nog eens een soort paspoort zouden krijgen waarmee je toegang kon krijgen tot openbare gelegenheden. Ik lachte. Zij niet. Ze was bloedserieus.

  1. Zelfs het meisje achter de kassa heeft wimpers als een Gardena gazonhark
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Zelfs het meisje achter de kassa heeft wimpers als een Gardena gazonhark

    Een jaar of achttien was ik toen de eerste aarsgeweien in mijn omgeving opdoken. Het was de tijd dat vrouwen lijntjes rond hun lippen lieten tatoeëren, hun wenkbrauwen afschoren om er een koolzwarte potloodstreep voor terug te zetten en strakke spijkerbroeken droegen op bilspleethoogte - zodat je dat aarsgewei kon zien. Een tikje trendgevoelig was ik wel, en altijd in voor dingen waar ik later spijt van zou krijgen, maar ik wist dat ik deze grillen beter aan me voorbij kon later gaan.
  1. Het is oké om Finoegrische theaterwetenschappen te studeren
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Het is oké om Finoegri­sche theaterwe­ten­schap­pen te studeren

    ,,Haha, goed hè?” Glunderend keek de jongen zijn eigen woonkamer rond, alsof hij het zelf ook nog niet helemaal kon geloven. Er stonden verhuisdozen in een hoek, de stoelen zaten nog in plastic. Als rechtgeaarde Hollander, die naar Rotterdam was gereden om een tweedehands telefoontje op te halen, ga je dan toch rekenen: 23 jaar, nog maar zes jaar geleden met zijn familie naar Nederland gevlucht en nu al een splinternieuw appartement in een van de grootste steden van Nederland - hóe dan? Ramin zag mijn verwondering en gaf zelf antwoord. ,,Ik ben fietsenmaker. En ik heb heel veel werk.”