Wendy Wagenmakers.
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers. © Ernesta Verburg

Stilletjes zat ze achter het enige tafeltje dat niet was opgestapeld

column Wendy WagenmakersZaterdagavond haalde ik eten bij ons favoriete restaurantje in Vlissingen. Het was er donker en stil. De eigenaresse zat aan het enige niet opgestapelde tafeltje, achter een boek met bestellingen. Stoof, pulled pork, garnalenkroketten - ja hoor, alles klopte. Ik hoorde hoe in de keuken papieren zakken werden opengesperd.

  1. En zo liep alles weer gierend uit de klauwen
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    En zo liep alles weer gierend uit de klauwen

    We waren al in de Mediamarkt toen we ontdekten dat onze zoon zijn cavia nog vast had. De hele weg van Vlissingen naar Middelburg had hij niets gezegd, waarschijnlijk had hij het zelf niet eens in de gaten. Aan het gegniffel van zijn zusjes zijn we gewend. Maar toen stonden we daar, onder een boog van rood-witte ballonnen, met een piepende toupet en twee oogjes die glunderden van trots. Snuffie had maar een heel klein beetje geplast.