Wendy Wagenmakers, column
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers, column © Ernesta Verburg

Stapvoets over de vluchtstrook, op zoek naar een uitgetufte Chocotoff met mijn kroon erin

COLUMN WENDY WAGENMAKERSHet spookte al een poosje door mijn hoofd. Dat ik me ineens ging afvragen hoe mijn ouderlijk huis erbij staat, het internet afspeurde naar oud-klasgenoten en droomde over lang vergeten speelveldjes. En zo stapte ik vorige week in de auto, voor een trip down memorylane in mijn geboorteplaats met de alleszeggende naam Helmond.

  1. Monsters zijn het, die snoezige pluizebolletjes met hun poepsiewoepsiestaartjes
    PREMIUM
    COLUMN WENDY WAGENMAKERS

    Monsters zijn het, die snoezige pluizebol­le­tjes met hun poepsie­woep­sie­staart­jes

    Toen ik klein was, hadden we twee hondjes. Poedel Cindy en maltezer Suzy. Het waren hondjes waar je weinig aan had en die bovendien doodgingen voordat ik überhaupt een bal naar ze kon gooien. Daarna heb ik acht jaar gezeurd om nieuwe hondjes. Pas op mijn tiende verjaardag was daar het grote cadeau met beweging en een pislucht. Er zat een konijn in. Zo’n witte met rode ogen. Ik was dolgelukkig met Whoopi, maar mijn vader ging ervan snotteren. Na een maand moest Whoopi weg.

Columns