Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers, column © Ernesta Verburg

Poffertjes wilden ze, knakworstjes, tosti’s en een glittertatoeage

COLUMN WENDY WAGENMAKERSHet was woensdagmiddag en behalve een bataljon kleuters (‘playdates’ noemen 5-jarigen dat) had ik ook mijn schoonvader over de vloer. Hij is niet alleen de liefste, maar ook nog eens de verstandigste, net gepensioneerd bovendien, en ging mee naar een huisbezichtiging om, op het moment dat ik sta te kwijlen bij bakelieten deurklinken, slimme vragen te stellen over spouwmuren en isolatiemateriaal.

PZC gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Nooit meer zou hij voor de klas gaan staan, nooit nooit nooit

    Bij de ingang van het schoolgebouw zat een vrouw. Al van verre zag ik haar wilde armbewegingen, haar hoofd dat steeds achterover zwaaide. Drugs, dacht ik, en ik vertraagde mijn pas. Dichterbij gekomen zag ik dat ze iets vast had. Een kind. Een jongen van zeker een jaar of tien. Zijn ogen spuwden vuur, de spieren in zijn witte armpjes stonden strakgespannen. Maar zijn moeder was sterker. Nog net.

Columns