Wendy Wagenmakers, column
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers, column © Ernesta Verburg

Of we boven niet nog wat sieraden hadden liggen, goud ofzo

columnHet was rommelroute in de straat, en al maanden liep ik anders door ons huis dan anders. Alles wat ik tegenkwam, werd automatisch door een rommelroutefilter gehaald. Schilderijtjes die toch nooit meer aan onze muren komen: weg ermee. Kleren die we toch nooit meer dragen: ook weg. Wat deden we eigenlijk met die oude lampen? En die Lego, ging iemand die nog ooit gebruiken? Die Frozen-jurken konden onderhand ook wel eens weg.

  1. Hij slaakte nog één radeloze kreet, maar de kofferbak was al dicht
    PREMIUM
    column

    Hij slaakte nog één radeloze kreet, maar de kofferbak was al dicht

    Met bange kraaloogjes keek hij door de kieren van het boodschappenkrat. Moest hij nu echt weg? Wat had hij nou helemaal verkeerd gedaan? Eén uitglijder in al die tijd dat hij er was. Twee misschien. Hij had er toch niemand persoonlijk mee beledigd? Mag je dan echt helemaal niks meer? Onderhand was er een cultuur ontstaan waarbinnen geen ruimte was voor iemand als hij. En nu werd hij gecanceld. Verbannen, zonder enig pardon. Excuses maken, voor zover hij daar zin in zou hebben, had dus ook geen zin meer. Nee, de woke-cultuur had gewonnen. De woke-dictatuur.

Columns