Wendy Wagenmakers, column
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers, column © Ernesta Verburg

Het was maar een grápje!

column Wendy WagenmakersTerwijl ons land zich druk maakte om de brievenbus van Wopke Hoekstra en de kussentjes van Sigrid Kaag, zette collega-politicus Thierry Baudet de volgende stappen in zijn fascistische opmars. Op een kale Maaskade in Cuijk fantaseerde hij over zijn eigen Forum-land met ‘eigen scholen, eigen ziekenhuizen, eigen woningcorporaties... eigen leger’, gevolgd door dat misselijke het-was-maar-een-grápje-lachje.

  1. Deze lockdown ga ik alles anders doen
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Deze lockdown ga ik alles anders doen

    Ik liep net in de supermarkt toen er een pushbericht op mijn scherm plopte. Diederik Gommers is klaar met halfzachte maatregelen, stond er, snelle lockdown is nodig. Prompt slingerde er een zak chocolade pepernoten in mijn mandje. Voor de kinderen, hield ik mezelf nog voor, maar toen ik in de auto het bericht openklikte en de getallen zag en alles wat ik wel had verwacht, maar wat om de één of andere reden maar niet wilde doordringen, verdwenen zo alle witte chocolade pepernoten één voor één in mijn mond.
  1. Drie uur verder was ik, drie uur en een veelvoud aan tranen
    PREMIUM
    COLUMN WENDY WAGENMAKERS

    Drie uur verder was ik, drie uur en een veelvoud aan tranen

    Je hebt mensen die een maand voordat ze op vakantie gaan alle spullen al klaarleggen. Keurig gestreken kledingsetjes, toilettassen met van die handige flaconnetjes, paspoorten, ANWB-pasjes, reserveringen geprint en wel. En je hebt mensen die de avond voor vertrek alles wat toevallig niet in de wasmand zit in een tas proppen en de rest van de vakantie bij de Pharmacie in de rij staan voor muggenspray en zonnebrandcrème.
  2. Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is
    PREMIUM
    column wendy wagenmakers

    Weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is

    De laatste weken kom ik nogal eens bij de bouwmarkt, als ik eropuit ben gestuurd om materiaal te halen voor ons nieuwe huis. En dan sta ik daar in die betonnen gangen omhoog te turen langs metershoge stellages en bedenk ik dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe dik die planken moeten zijn, welk cement we moeten hebben en wat een lasdoos eigenlijk is. En dan bel ik maar naar huis om het te vragen en kijken al die mannen in hun besmeurde overalls me aan van ‘daar heb je weer zo’n muts die niet weet wat een lasdoos is’ en en dan smijt ik nog snel die zak zandcement heel stoer over mijn schouders, maar het helpt allemaal niet.

Columns