Ernesta Verburg
Volledig scherm
PREMIUM
© Ernesta Verburg

Het is oké om Finoegrische theaterwetenschappen te studeren

Column Wendy Wagenmakers,,Haha, goed hè?” Glunderend keek de jongen zijn eigen woonkamer rond, alsof hij het zelf ook nog niet helemaal kon geloven. Er stonden verhuisdozen in een hoek, de stoelen zaten nog in plastic. Als rechtgeaarde Hollander, die naar Rotterdam was gereden om een tweedehands telefoontje op te halen, ga je dan toch rekenen: 23 jaar, nog maar zes jaar geleden met zijn familie naar Nederland gevlucht en nu al een splinternieuw appartement in een van de grootste steden van Nederland - hóe dan? Ramin zag mijn verwondering en gaf zelf antwoord. ,,Ik ben fietsenmaker. En ik heb heel veel werk.”

  1. Hij slaakte nog één radeloze kreet, maar de kofferbak was al dicht
    PREMIUM
    column

    Hij slaakte nog één radeloze kreet, maar de kofferbak was al dicht

    Met bange kraaloogjes keek hij door de kieren van het boodschappenkrat. Moest hij nu echt weg? Wat had hij nou helemaal verkeerd gedaan? Eén uitglijder in al die tijd dat hij er was. Twee misschien. Hij had er toch niemand persoonlijk mee beledigd? Mag je dan echt helemaal niks meer? Onderhand was er een cultuur ontstaan waarbinnen geen ruimte was voor iemand als hij. En nu werd hij gecanceld. Verbannen, zonder enig pardon. Excuses maken, voor zover hij daar zin in zou hebben, had dus ook geen zin meer. Nee, de woke-cultuur had gewonnen. De woke-dictatuur.