Wendy Wagenmakers
Volledig scherm
PREMIUM
Wendy Wagenmakers © Ernesta Verburg

En natuurlijk moest ik weer zo nodig vallen voor de rechtshalf van RKPVV

column wendy wagenmakersPoosje geleden waren we in de Efteling. In de rij voor Carnaval Festival - een besefmomentje op zich - stond ik in mijn rugzak te graaien naar geplette krentenbollen toen plotseling twee volwassen vrouwen onder het touw door kropen en quasi onopvallend achter mijn driejarige dochter langs naar voren trachtten te schuifelen. 

  1. 
Na al die jaren tussen schreeuwende junks lag ik wakker van koolmeesjes die een liedje zongen
    PREMIUM
    Column Wendy Wagenmakers

    Na al die jaren tussen schreeuwen­de junks lag ik wakker van koolmees­jes die een liedje zongen

    Volwassen worden, schreef ik eind 2019 als voornemen voor 2020, dat leek me wel wat. Amper een half jaar later kochten we een grotemensenhuis in een grotemensenbuurt aan de rand van de stad (‘Helemaal dáár?!’ zeggen Vlissingers dan, alsof je emigreert naar de Australische bush) en moesten we over zoveel grotemensendingen gaan nadenken dat we thuis alleen nog maar praten over hypotheken, raamkozijnen, afkortzagen, stopcontacten en spouwmuurisolaties. Alles wat ik als kind zo vreselijk verafschuwde.

Columns